Qətran Təbrizi: Qısa
هنگام سخا و جامه و جام تراستفرمان شهان و نامه و نام تراست
Rübai 25یک نیمه جهان سراو باغ شاه استیک نیم دگر سراو لشکرگاه است
Rübai 26ماننده شیر نرّ شمس الدین استبر خلق فکنده فرّ شمس الدین است
Rübai 27بر ملک فکنده بَرخ، شمس الامراستوز ملک ربوده نرخ، شمس الامراست
Rübai 28تا پرده روی ماه من عنبر گشتآن دل که بر او فتنه شدی زو برگشت
Rübai 29با آنکه دلم از غم هجرت خونستشادی بغم توام ز غم افزونست
Rübai 30چشمم ز غمت بهر عقیقی که بسفتبر چهره هزار گل ز رازم بشکفت
Rübai 31نیمی ز تنم برنج و نیمی بشکنجکاری که کنی نخست با عقل بسنج
Rübai 32تا دلبر من بر ابرو افکند شکنجهر روز یکی درد دلم گردد پنج
Rübai 33صد بار بدل پند بکردم نشنیدوز خودرأیی بدو رسید آنچه رسید
Rübai 34هر کان رخ و آن زلف و دهان و لب دیدمی معدن سیم و روز جفت شب دید
Rübai 35گویند به هر درد بود صابر مردتا کی خورم اندوه و غم و حسرت و درد
Rübai 36آنی که دل من از تو خرم گرددروی تو همی چراغ عالم گردد
Rübai 37از دوستی تو جز ندامت نایدبر تو ز بهی همی علامت ناید
Rübai 38تا کی ز فراق بر دلم بند بوداندوه فراق بر دلم چند بود
Rübai 39بیدادگرا به گِرد بیداد مگردکز خلق به بیداد برآوردی گرد
Rübai 40نیمی ز دلم باد شد و نیمی گردنیمی ز تنم گرم شد و نیمی سرد
Rübai 41از چشم و دل من آب و آتش خیزدوز هر دو زمانه رستخیز انگیزد
Rübai 42بادامِ تو گاهِ غمزه لشگر شکندیاقوت تو گاه بوسه شکّر شکند
Rübai 43از دست و سنانت آب و آذر خیزدوز خشم و رضات زهر و شکّر خیزد
Rübai 44بر شاخ گل دولت تو خار نماندجز بخت تو هیچ بخت بیدار نماند
Rübai 45خون جگر ما بقمی بیش نبودوین دوزخ آه ما دمی بیش نبود
Rübai 46ای شاه نخستین سفرت میمون بادهر روز یکی حصن حصینت افزون باد
Rübai 47هرچند ترا زمان بجان رنجان کردیزدانت رها کرد و شه ارّان کرد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.