Qətran Təbrizi: Qısa
ایزد چو بزرگ شهریاری نکندبر روی بدان نگاهداری نکند
Rübai 49آن را که چو من زبان گهربار بودبرداشته از ابر گهربار بود
Rübai 50نوروز مهین جم همایون آوردچون فرخ مهرگان فریدون آورد
Rübai 51شاپور عدیل مجد گردونی بادفضلون ز جهان جفت همایونی باد
Rübai 52ایزد همه دولت جهانی بتو دادبا دولت و ملک کامرانی بتو داد
Rübai 53ایزد همه ساله هست با مردم رادبر مرد دری نبست تا ده نگشاد
Rübai 54تا مهر فکند بر من آن سرو بلندمهر همه عالم از دل من برکند
Rübai 55آنرا که چتو نگار دلکش باشدپیوسته ز خرمی دلش کش باشد
Rübai 56هان تشنه جگر مجوی زین باغ ثمربیدستانی است این ریاض بدودر
Rübai 57بسیار شنیدم من و دیدم بسیارکاشفته ببود بر تو از هر سو کار
Rübai 58تا تو نکنی بدشمن و دوست نظرنه نفع رسد بدشمن و دوست نه ضر
Rübai 59با من ز قضای بد برآشفت دیارآرام دلم یکی و خصمان بسیار
Rübai 60ای زلف تو از رخان من پرچین تروز خون دو چشم من رخت رنگین تر
Rübai 61ای گشته به بیداد و بدی کردن چیرهرگز نشود دلت ز بیدادی سیر
Rübai 62نیمی ز تنم کمان شد و نیمی تیرنیمی ز دلم جوان شد و نیمی پیر
Rübai 63چون کشته ببینیام دو لب کرده فرازوز جان تهی این قالب فرسوده به آز
Rübai 64بنگر که چه گفت با دلم چشم، به رازچشمی که نیامد از غم هجر فراز
Rübai 65تب خاله مرا نمود معشوقه ز نازهر دم به لبان سرخش انگشت فراز
Rübai 66گر روز قضا خدا ترا پرسد بازگوید که چرا کردی بر عاشق ناز
Rübai 67نیمی ز دلم کبک شد و نیمی بازنیمی ز تنم به ناز و نیمی به گداز
Rübai 68خاموش بوم تا نکند چندین نازاو کرد گنه کرده بعذر آید باز
Rübai 69گر خیزد هیچ دیبه از هیچ طرازتارش گل و پودش ز می و مشک طراز
Rübai 70آن بت که بهین لفظ بود دشنامشاز حسن و لطافتست هفت اندامش
Rübai 71تا غایب شد بت از کنار شمنشمی خون گردد بتن ز غایب شدنش
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.