Qətran Təbrizi: Qısa
ای سر رادان و راستان بدرستیروی زمین از بلای بخل بشستی
Rübai 1ای وصل و هوای مهر تو بس ما رامهر تو بفرساید ازین پس ما را
Rübai 2چون بنوازد به پیش من زیر کیامدهوش کنم همه دلم زیر کیا
Rübai 3با روی تو دی ماه بهار است مراوز دو لب تو شکر شکار است مرا
Rübai 4بسپرد بپای ناکسان دهر مراتا کرد مجال یادشان قهر مرا
Rübai 5من خفته بدم دوش دل از یار جدابر بالینم رسته یکی شاخ گیا
Rübai 6مادر چو بزاد آن بدعا خواسته راکردهاست نشان آن مه پیراسته را
Rübai 7ای شاه چو کردگار بگشاد ترادر ملک بقای جاودان داد ترا
Rübai 8ای نوش لب و لاله رخ و سیم قفاکردی دو رخم برنگ چون زر صفا
Rübai 9یک نیم دلم کلیچه یک نیم کبابیک نیمه در آتش و دگر نیمه در آب
Rübai 10تا فتنه دلم بر آن لب میگونستصبرم کم و عشق هر زمان افزونست
Rübai 11ای گشته خجل ماه فلک از نظرتشد تیره شکر زان لب همچون شکرت
Rübai 12روی تو به شبهای سیه روز منستعشقت بخزان بهار و نوروز منست
Rübai 13تا کی باشم صبور در محنت دوستکآرام دل و جان من از دیدن اوست
Rübai 14چون دیدهٔ من دید ترا روز نخستمسکین دل من هوای دیدار تو جست
Rübai 15آنی که وفا نباید از مهر تو جستدر وعده مخالفی و در پیمان سست
Rübai 16چون جان و روان خویشتن داشتمتدشمن بودی و دوست انگاشتمت
Rübai 17تا من بودم بود مرا دولت جفتوین دولت بیدارم یک روز نخفت
Rübai 18بالات بود بسان سروان بهشتبا خال تو خال حور فردوسی زشت
Rübai 19دارندهٔ داد و دین ملک مملانستچون شیر بروز کین ملک مملانست
Rübai 20آرام دل ولی ملک مملانستاز مهر و وفا ملی ملک مملانست
Rübai 21تابنده چو خورشید ملک مملانستمانندهٔ جمشید ملک مملانست
Rübai 22دلدار مرا بر دل من رحمت نیستتن را بجفا و جور او طاقت نیست
Rübai 23از هجر تو ابر چشم باران ریز استبر جان و دلم غم تو آتش بیز است
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.