Qətran Təbrizi: Qısa
سرگشته و زار و بیقرارم بی توآشفته و رنجور و فکارم بی تو
Rübai 121از دیده میان رود خونم بی توگوئی که به آتش اندرونم بی تو
Rübai 122پیوسته چو شمع در گدازم بی توشب تا به سحر به سوز و سازم بی تو
Rübai 123ای دل صنمی برده قرار من و توآشفته چو زلف اوست کار من و تو
Rübai 124آن چشم نگر به ناز و خواب آلودهوین چشم نگر به خون ناب آلوده
Rübai 125گر بنده بُدَم کنون شدم یِکرَهْ شاهمانده شود از پیاده بر یکره شاه
Rübai 126تا دست من از دامن تو شد کوتاهدستی زده ام به دامن ناله و آه
Rübai 127برداشت بت من از سر آن چتر سیاهزان پس که دل سپاه بس برد ز راه
Rübai 128ای طره تو ز مشگ و از عنبر بهروی تو ز ماه و قدت از عرعر به
Rübai 129گر سوی هوا دلم همی جوید راهپیوند مرا سوی زمین آمد ماه
Rübai 130دوش آمد دست سوده و آسودهآسوده ز رنج و مشک بر مه سوده
Rübai 131ای عالم علم جاودان از درگاهدربان ملک مرا براند از درگاه
Rübai 132ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماهنه تیره شبی به سان زلف تو سیاه
Rübai 133ناگه ز درم در آمد آن سرو سهیپر غم دل من کرد ز هر غصه تهی
Rübai 134تا از بر من تو دوست دور افتادیجان و دل من دور فتاد از شادی
Rübai 135گر برده دلم بر تو حاصل نبدیاز خون دلم دو پای در گل نبدی
Rübai 136تا جامهٔ مدح تو بپوشید رهیبا چرخ ستمکاره بکوشید رهی
Rübai 137اقبال و مراد و کامرانی داریبر بخت بلند مهربانی داری
Rübai 138هرگه که کنی مصاف لشکر شکنیوز خشم و رضات شهد و شکّر شکنی
Rübai 139چندین سخن تلخ شنودن تا کیآزار بر آزار فزودن تا کی
Rübai 140زانگه که مرا بیافریده است خدایهر روز فزون بود مرا دانش و رای
Rübai 141صد بوسه بدادمش بزیر کف پایصد خواهش کردم که روی بر بنده نمای
Rübai 142راز دل ازین و آن نهفتن تا کینقش طرب از هر سه ستردن تا کی
Rübai 143ای ترک به گنجه از کجا افتادیکاندر دل و جان من فکندی شادی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.