Əvhədi Marağalı: Qısa
چون یاد کنم طبع طربناک تراو آن صورت خوب و سیرت پاک ترا
Rübai 2گر آدمیی دور شو از دمدمههاور گرگ نهای مگر و گرد رمهها
Rübai 3هستیم به امید تو چون دوش امشببر آمدنت بسته دل و هوش امشب
Rübai 4ای میل دل من به جهان سوی لبتتنگ آمده دل ز تنگی خوی لبت
Rübai 5شمع از سر خود گذشت و آزاد بسوختبر آتش غم خندهزنان شاد بسوخت
Rübai 6گر راست روی محرم جان سازندتور کژ بروی ز دل بیندازندت
Rübai 7در کارگه غیب چو نقاش نخستجویندهٔ نقش خویشتن را میجست
Rübai 8این فرع که دیدی همه از اصلی خاستدر ذات خود آن اصل نه افزود و نه کاست
Rübai 9دلدار مرا در غم و اندوه بکاستیک روز برم به مهر ننشست و نخاست
Rübai 10قدش به درخت سرو میماند راستزلفش به رسن، که پای بند دل ماست
Rübai 11با روی تو آفتاب صافی تیره استبا لعل لبت شراب صافی تیره است
Rübai 12جانا، تو به حسن اگر نلافی پیداستکندر دهنت موی شکافی پیداست
Rübai 13کی دست رسد بدان بلندی که تراست؟یا فکر به آن چونی و چندی که تراست؟
Rübai 14جانا، سر زلف تو پراگنده چراست؟وان حقهٔ لعل خالی از خنده چراست؟
Rübai 15یارب، تو بدین قوت سهلی که مراستوین کوتهی مدت مهلی که مراست
Rübai 16ای دوست، کنون که بوی گل حامی ماستزاهد بودن موجب بدنامی ماست
Rübai 17خال تو به هر حال پسندیدهٔ ماستزلف تو چو حال دل غم دیدهٔ ماست
Rübai 18از لعل تو کام دل و جان نتوان خواستفاشش نتوان گفت و نهان نتوان خواست
Rübai 19در سینه ز دست دل جگر تابیهاستدر دیده ز تاب سینه بیخوابیهاست
Rübai 20غافل مشو، ای دل، که نیازم با تستپوشیده هزارگونه رازم با تست
Rübai 21خالی که به شیوه پای بست لب تستهمچون دلم آشفته و مست لب تست
Rübai 22اوحد، دیدی که هرچه دیدی هیچست؟وین هم که بگفتی و شنیدی هیچست؟
Rübai 23آتش تپش از جان به تابم بردستدود از دل خستهٔ خرابم بر دست
Rübai 24ای بوده مرا ز جسم و جان هیچ به دستنابوده زبود این و آن هیچ به دست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.