Qəzəl 3171

دهان تنگ آن شیرین پسر پنهان نمی ماندندارد گرچه اصلی این خبر پنهان نمی ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3172

سر شوریده را فکر سرانجامی نمی ماندچو عشق آمد دگر اندیشه خامی نمی ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3173

زآتش گل به اعجاز رخ نیکو برویاندگل از آتش به سحر نرگس جادو برویاند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3174

حباب و موج را هر کس که از دریا جدا بیندزخط و خال کثرت چهره وحدت کجا بیند؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3175

رخ بهبود کار خویش آن غافل چسان بیند؟که بردارد زیوسف چشم و راه کاروان بیند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3176

همین سرگشتگی چشم حریص از مال می بیندچه آسایش زخرمن دیده غربال می بیند؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3177

کسی کز عقل وحشی شد چون مجنون بد نمی بیندزخود رم کرده آزاری زدام و دد نمی بیند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3178

زحیرت عاشق از نظاره اغیار گل چیندکه بلبل مست چون شد از در و دیوار گل چیند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3179

زسنگ کودکان از پا دل دیوانه ننشیندبه حرف سخت از جوش خود این میخانه ننشیند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 318

فقیری پیشه کن، از اغنیا حاجت مخواه اینجاکه از درویش، همت می کند دریوزه شاه اینجا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3180

زخون دل شراب، از پاره دل کن کباب خودمبر در پیش هر بی آبرو زنهار آب خود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3181

تو از نام بلند ای نوجوان بردار کام خودکه پیران می کنند از قامت خم حلقه نام خود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3182

کسی تا کی خورد چون شمع رزق از استخوان خود؟به دندان گیرد از افسوس هر ساعت زبان خود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3183

به بی برگی قناعت می کنم تا نوبهار آیدبه زخم خار دارم صبر تا گل در کنار آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3184

به همت کشتی تن را شکستم تا چه پیش آیددرین دریای بی پایان نشستم تا چه پیش آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3185

نه چندان است شوق من که از دل بر زبان آیدچسان دریای بی پایان به جوی ناودان آید؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3186

کجا از هر مقلد کار ارباب بیان آید؟نیاید از ده انگشت آنچه تنها از زبان آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3187

به مهر و مه کجا از مغز ما سودا برون آید؟می روشن مگر از مشرق مینا برون آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3188

کجا آسان زقید جسم پای دل برون آید؟نپوسد دانه تا در خاک کی از گل برون آید؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3189

به امید چه از تن غافلان را جان برون آید؟به کشتن می رود چون خونی از زندان برون آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 319

دگر با نوخطی دارد دل من در میان سوداکه دارد در گره هر موی خطش یک جهان سودا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3190

ز قید جسم جانهای عزیز آسان برون آیدبه خوابی یوسف بی جرم از زندان برون آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3191

اگر طوفان زچشم خونفشان من برون آیدکجا از عهده خواب گران من برون آید؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3192

گر از نظاره خورشید در چشم آب می‌آیدز روی لاله‌رنگش در نظر خوناب می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.