Qəzəl 3280

دل هرکس که مقید به هوس می گرددعنکبوتی است که عاجز ز مگس می گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3281

سر ارباب جدل خرج زبان می‌گرددرگ گردن چو قوی گشت سنان می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3282

راست آزرده کی از زخم زبان می‌گردد؟تیر کج باعث آرام نشان می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3283

دیدنت باعث سرسبزی جان می‌گرددپیر در سایه سرو تو جوان می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3284

آدمی پیر چو شد حرص جوان می‌گرددخواب در وقت سحرگاه گران می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3285

اشک دریادل ما گرد جهان می‌گرددآب از قوت سرچشمه روان می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3286

صبر در عشق ز دلها سفری می گرددکوه در راه طلب کبک دری می گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3287

کوه در بادیه شوق کمر می‌بنددخاک چون آب روان بار سفر می‌بندد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3288

غنچه باغ حیا سر به گریبان خنددگل بی شرم بود آن که پریشان خندد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3289

دل سنگین ترا هر که به انصاف آردمی تواند به توجه پری از قاف آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 329

ز سیما می شود روشندلان را مهر و کین پیداکه در دل هر چه پوشیده است، گردد از جبین پیدا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3290

کلفت از سینه می ناب برون می آردگرد ازین غمکده سیلاب برون می آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3291

تیغ سیراب تو فیض دم عیسی داردخون اگر بر سر این آب شود جا دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3292

چهره ات رنگ ز گلدسته مینا داردغنچه ات درس تبسم ز مسیحا دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3293

دل آسوده طمع هر که ز دنیا داردزیر بال و پر خود بیضه عنقا دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3294

می در آن لعل گهربار تماشا داردآب در گوهر شهوار تماشا دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3295

عاشق از طعنه اغیار چه پروا دارد؟آتش از سرزنش خار چه پروا دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3296

از ترشرویی ما خاک چه پروا دارد؟می اگر سرکه شود تاک چه پروا دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3297

آه عشاق سیه‌روز اثرها داردشب این طایفه در پرده سحرها دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3298

چشم پرکار تو در پرده بیان‌ها دارددر تبسم لب جان بخش تو جان‌ها دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3299

مرهم زخم مرا شور محبت داردپنبه داغ مرا صحبت قیامت دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 330

سپند از مردم چشم است حسن عالم آرا راکه نیل چشم زخم از عنبر ساراست دریا را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3300

سالک از منزل نزدیک شکایت داردشوق را سست کند ره چو نهایت دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3301

شوق من سرکشی از زلف معنبر داردآتشم بال و پر از دامن محشر دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.