Qəzəl 3368

خضر اگر چاشنی تیغ شهادت می کردز آب حیوان به لب خشک قناعت می کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3369

از خموشی دل روشن گهران آب خوردکوزه سر بسته چو گردید می ناب خورد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 337

نه بوی گل، نه رنگ لاله از جا می برد ما رابه گلشن لذت ترک تماشا می برد ما را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3370

چند دل خون خود از دوری احباب خورد؟کف خاکی چه قدر سیلی سیلاب خورد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3371

اوست عاقل که درین غمکده صهبا نخوردروی دست از قدح و پای ز مینا نخورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3372

Hanı bizdə elə can, zülfi-pərişana dözə,Ümidim yoxdu, ürək bir də bu hicrana dözə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3373

شعله شوق اگر در دل خارا گیردکعبه چون محمل لیلی ره صحرا گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3374

زاهد خشک ز میخانه چه لذت گیرد؟گل کاغذ ز بهاران چه طراوت گیرد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3375

هر که در وقت جوانی ره طاعت گیردخط پاکی ز عرق ریزی خجلت گیرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3376

اگر آن غنچه دهن مهر ز لب برگیردجگر تشنه خورشید به کوثر گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3377

چه تمتع ز لبش دیده حیران گیرد؟از نمکزار چه مقدار نمکدان گیرد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3378

کیست دست من آزاده ز یاران گیرد؟سرو را دست مگر ابر بهاران گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3379

تا دلی از کف ارباب وفا می گیردبارها فال ز دیوان حیا می گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 338

اگر غفلت نهان در سنگ خارا می‌کند ما راجوانمردست درد عشق، پیدا می‌کند ما را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3380

شد فنا هر که سر از تیغ شهادت وا زدتر نشد هر که دلیرانه بر این دریا زد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3381

قدم از صدق درین مرحله می باید زدمی لعل از قدح آبله می باید زد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3382

عشق اول به دل سوخته آدم زدمایه ور شد ز دل آدم و بر عالم زد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3383

قطره آن کس که پی آب به ظلمت می زدکاش خود را به دم تیغ شهادت می زد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3384

هرکه در دامن ارباب نظر دست نزدغوطه زد در دل دریا، به گهر دست نزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3385

آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان راکه چو یعقوب درین کار نظر می بازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3386

نیست ممکن دل آشفته به سر پردازدبید مجنون به سرانجام ثمر پردازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3387

عاشق محو به دلدار نمی پردازدبلبل مست به گلزار نمی پردازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3388

گوهر عکس لبش گر به شراب اندازدکله عیش، می از جوش حباب اندازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3389

باد اگر پرده ز رخساره یار اندازدلرزه بر دست نگارین بهار اندازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.