Qəzəl 339

اگرچه نیست غیر از کوه غم فریادرس ما راهمان خرج فغان و ناله می گردد نفس ما را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3390

بر ز نخدان تو هرکس که نگاه اندازدگر بود خضر، دل خویش به چاه اندازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3391

اشک را دیده من گوهر غلطان سازدآه را سینه من سنبل و ریحان سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3392

زهر را صبر جوانمرد شکر می سازدخار را نخل برومند ثمر می سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3393

صبر را زمزمه من سفری می سازدکوه را ناله من کبک دری می سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3394

سینه را تیره هوا و هوسی می سازدوقت آیینه مکدر نفسی می سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3395

چه میان است که دایم چو دل من لرزداینقدر مور مگر بر سر خرمن لرزد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3396

پیر بر زندگی افزون ز جوان می لرزدبرگ بر خویش در ایام خزان می لرزد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3397

در حریمی که گل روی ایاغ افروزدخار در دیده آن کس که چراغ افروزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3398

عشق در سینه خس و خار تمنا سوزدآرزو را به رگ و ریشه دلها سوزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3399

اشک گرمم جگر وادی محشر سوزدداغ تبخال به کنج لب کوثر سوزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 340

نگردید آتشین رخساره ای فریادرس ما رامگر از شعله آواز درگیرد قفس ما را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3400

پایم از گرمی رفتار چنان می‌سوزدکه دل آبله بر ریگ روان می‌سوزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3401

Heç görübsən birini, çirkin üzə heyran ola?Kor elə kordur, nə fərqi ev ola, meydan ola.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3402

دل اگر از سر اخلاص ز جا برخیزدخضر چون سبزه ز بوم و بر ما برخیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3403

چون خط از چهره آن ماه لقا برخیزدزنگ از آیینه بینایی ما برخیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3404

در گنه اشک ندامت ز جگر برخیزداین سحابی است که از دامن تر برخیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3405

منعم از خواب عدم تیره روان برخیزدهر که شب سیر خورد صبح گران برخیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3406

Nə bizim məstliyimizdən birinə dəydi xətər,Nə bizim söhbətimizdən bir adam çəkdi zərər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3407

می توان گرد خط از آینه حسن زدوداز گهر گرد یتیمی اگر آسان خیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3408

گریه ابری است که از دامن دل می خیزدآه گردی است که از رفتن دل می خیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3409

زنگ غفلت ز دل من نگران می‌خیزداز زمین سبزهٔ خوابیده گران می‌خیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 341

Çatmayır dəryadakı sərvətə hərgah əlimiz,Nə olar gövhər ilə dolsa əgər sahilimiz?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3410

من که دارم که گلم بر سر بالین ریزد؟قطره ای چند مگر دیده خونین ریزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.