Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
داروی بیهشی از جام صفاتم دادندسرمه خامشی از نقطه ذاتم دادند
Qəzəl 350چه پروا از غبار خط مشکین است آن لب را؟می لعلی جواهر سرمه سازد ظلمت شب را
Qəzəl 3500Sözümü aldı, mənə dinməyə imkan verdi,Sındırıb qıçlarımı, get, deyə fərman verdi.
Qəzəl 3501Məni bu qönçə dodaqlar yenə bihal elədi,Ağzı bağlı şişədən mey verərək, lal elədi.
Qəzəl 3502از لب خشک مهیا لب نانم کردندفارغ از نعمت الوان جهانم کردند
Qəzəl 3503غنچه هایی که درین سبز چمن خنده زدندای بسا زخم نمایان به دل زنده زدند
Qəzəl 3504سالکانی که قدم در ره جانانه زدندپشت پا بر فلک از همت مردانه زدند
Qəzəl 3505نغمه عشق به گوش من دیوانه زدنداین چه اکسیر بهارست بر این دانه زدند
Qəzəl 3506تا تو بی پرده شدی لاله رخان خوار شدندهمه گلهای چمن در پس دیوار شدند
Qəzəl 3507اهل معنی به سخن بلبل بستان خودندبه نظر آینه دار دل حیران خودند
Qəzəl 3508روشنائی که درین دایره صاحب دیدندهمه چون شبنم گل آینه خورشیدند
Qəzəl 3509به کمان پشت و به شمشیر دهن بخشیدندسینه گرم چو خورشید به من بخشیدند
Qəzəl 351بزرگانی که مانع می شوند ارباب حاجت رابه چوب از آستان خویش می رانند دولت را
Qəzəl 3510نه همین اهل خرد آینه اسرارندکه ز خود بیخبران نیز خبرها دارند
Qəzəl 3511نه غم خار و نه اندیشه خارا دارندرهنوردان تو پیشانی صحرا دارند
Qəzəl 3512همه از تاب کمر در خم ایمان دارندچه خرام است که این سرو نژادان دارند
Qəzəl 3513عشرت روی زمین بی سر و پایان دارنددخل بی خرج اگر هست گدایان دارند
Qəzəl 3514شیشه هایی که درستی ز شکستن دارندپشت بر کوه ز سنگینی دشمن دارند
Qəzəl 3515گوشه گیران که ز ایام کناری دارندهمچو صیاد کمینگاه شکاری دارند
Qəzəl 3516حال من از نظر یار نهان می دارندخبر مرگ ز بیمار نهان می دارند
Qəzəl 3517بد درونان که به همواری ظاهر سمرندهمه چون آب تنک، پرده سنگ خطرند
Qəzəl 3518خاک شو تا ز بهارت به گل تر گیرندمرده شو تا به سر دست ترا بر گیرند
Qəzəl 3519مهر را سوختگان بوتهٔ خاری گیرندماه را زندهدلان شمع مزاری گیرند
Qəzəl 352اگر از اهل ایمانی مهیا باش آفت راکه دندان می گزد پیوسته انگشت شهادت را
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.