Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
عشق در پای گلی رنگ وفا میریزدفرصتش باد که بسیار به جا میریزد
Qəzəl 3412زین سعادت که ز بال و پر ما میریزداستخوانبندی اقبال هما میریزد
Qəzəl 3413صبر هرچند به دل رنگ حضر میریزدشوق از خانه برون رخت سفر میریزد
Qəzəl 3414محو دیدار تو راحت ز الم نشناسدصورت خوب و بد آیینه ز هم نشناسد
Qəzəl 3415چه خیال است به تیغش دل بیتاب رسد؟بیخبر بر سر این تشنه مگر آب رسد
Qəzəl 3416تا کیم نوحه به گوش از دل ناشاد رسد؟تا نظر باز کنم ناوک بیداد رسد
Qəzəl 3417کوهکن کیست به گرد من شیدا برسد؟جنبش قاف محال است به عنقا برسد
Qəzəl 3418جذبه شوق اگر از جانب کنعان نرسدبوی پیراهن یوسف به گریبان نرسد
Qəzəl 3419دل به مطلب اگر از راه تپیدن نرسدگو مکن سعی که هرگز به دویدن نرسد
Qəzəl 342خدایا درپذیر این نعره مستانه ما رامکن نومید از حسن قبول افسانه ما را
Qəzəl 3420چشم عاشق پی جانان به پریدن نرسددل صیاد به آهو به تپیدن نرسد
Qəzəl 3421بی تب و تاب به مخمور شرابی نرسدتا به آتش نرود کوزه به آبی نرسد
Qəzəl 3422دل تهی ناشده از خویش به جایی نرسدتا بود پر ز شکر نی به نوایی نرسد
Qəzəl 3423پیش مژگان درازت که هدف خواهد شد؟چون تو بر یک طرف افتی که طرف خواهد شد؟
Qəzəl 3424خط شبرنگ ز روی تو عیان خواهد شدعلم زلف درین گرد نهان خواهد شد
Qəzəl 3425خارج از پرده آهنگ نمی باید شدتا توان شیشه شدن، سنگ نمی باید شد
Qəzəl 3426هر که ایام خط از سیمبران غافل شداز شب قدر به ماه رمضان غافل شد
Qəzəl 3427جگر پاره اگر مایده خوانم شدچشم شور فلک سفله نمکدانم شد
Qəzəl 3428لوح محفوظ شد آن دیده که حیران تو شدگشت سی پاره دل هر که پریشان تو شد
Qəzəl 3429بیت معمور شد آن خانه که ویران تو شدحلقه کعبه شد آن چشم که حیران تو شد
Qəzəl 343نمی باشد ز بی برگی چراغی خانه ما راز چشم جغد باشد روشنی ویرانه ما را
Qəzəl 3430اگر آن غمزه خونریز مصور میشدآب آیینه چو شمشیر به جوهر میشد
Qəzəl 3431پیر گردیدی و کشت املت زرد نشدبوی کافور شنیدی و دلت سرد نشد
Qəzəl 3432صاف با ما دل آن شعله بیباک نشدسوخت پروانه ما و ز گنه پاک نشد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.