Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
دل آگاه ز تن فکر رهایی دارداز رفیقی که گران است جدایی دارد
Qəzəl 3325پاس اندوه دل تنگ نگه می داردشیشه ما طرف سنگ نگه می دارد
Qəzəl 3326نه همین فکر مرا روز به من نگذاردکه به خوابم گل شب بوی سخن نگذارد
Qəzəl 3327دل و دین و خرد و هوش مرا صهبا بردحاصل عمر من این سیل گران یکجا برد
Qəzəl 3328Sərvi o, işvəli rəftar ilə heyran eləyər,O qədər nazla gəzər, kəkliyi yoldan eləyər.
Qəzəl 3329Bizi məftun eləyə bilməyəcəkdir dünya,Yusifi Misrin ayı salmadı çün sevdaya.
Qəzəl 333چه می آری به گردش هر نفس آن چشم شهلا را؟محرک نیست حاجت، گرد سر گردیدن ما را
Qəzəl 3330هر که آیینه به روشنگر ساغر ببردرخی افروخته چون مهر به محشر ببرد
Qəzəl 3331صائب این بار به صد دست نگه خواهم داشتدل مجروح اگر جان ز عتابش ببرد
Qəzəl 3332هر که چون غنچه سر خود به گریبان نبردوقت رفتن ز گلستان لب خندان نبرد
Qəzəl 3333جان کس از دیدن آن سیب زنخدان نبرداین ترنجی است که بر هر که خورد جان نبرد
Qəzəl 3334از سری جوی سعادت که ز دولت گذردتن به خواری دهد از افسر عزت گذرد
Qəzəl 3335زخم عشاق محال است ز خنجر گذردچه خیال است که مخمور ز ساغر گذرد؟
Qəzəl 3336چه عجب تیر خدنگ تو گر از دل گذرد؟راهرو گرم چو گردید ز منزل گذرد
Qəzəl 3337هر کجا قصه آن طره و کاکل گذردموج آشفتگی از دامن سنبل گذرد
Qəzəl 3338کلفت از مردم آزاده شتابان گذردهمچو سیلاب که بر خانه بدوشان گذرد
Qəzəl 3339روز و شب بر من مهجور به تلخی گذردعید و نوروز به رنجور به تلخی گذرد
Qəzəl 334نمی گردد کف بی مغز مانع سیر دریا راسفیدی جامه احرام باشد دیده ما را
Qəzəl 3340پای بر چرخ نهد هرکه ز سر میگذردرشته چون بیگره افتد ز گهر میگذرد
Qəzəl 3341Bu gözəl gün də keçər, dərd keçər, qəm də keçər,Həyatın şadlığı da, hətta bu matəm də keçər.
Qəzəl 3342از میان تیغ برآور که زمان میگذردوقت پیرایش گلزار جهان میگذرد
Qəzəl 3343کعبه از کوی تو لبیکزنان میگذردزمزم از خاک درت اشکفشان میگذرد
Qəzəl 3344غنچه راز مرا آه به ناخن وا کردخنده چاک، گریبان مرا رسوا کرد
Qəzəl 3345دولت از دیده بیدار طلب باید کردگریه چون شمع نهان در دل شب باید کرد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.