Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
ای زلف و عارض تو ز هم دیده زیب ترخطت ز خال و خال ز خط دلفریب تر
Qəzəl 4721ای زلفت از کمند تمنابلند ترمژگان ز زلف و زلف ز بالا بلندتر
Qəzəl 4722از خط سبز چهره شود آبدارتردر نو بهار، صبح بود بی غبارتر
Qəzəl 4723ویرانه های کهنه بود جای مور و ماردر طبع پیر حرص و تمناست بیشتر
Qəzəl 4724نادان ز حرص درتب و تاب است بیشتردر شوره زار موج سراب است بیشتر
Qəzəl 4725از سعی، کار عشق شود خام بیشترپیچد به مرغ بال فشان دام بیشتر
Qəzəl 4726در سینه های تنگ بود آه بیشتریوسف کند طلوع ازین چاه بیشتر
Qəzəl 4727ای چشمت از غزال ختن خوش نگاه تراز روز عاشقان شب زلفت سیاه تر
Qəzəl 4728ای زلف و خط و خال تو از هم کشنده ترمژگان ز چشم و چشم زابرو زننده تر
Qəzəl 4729ای زلف سرکش تو ز بالا کشیدهترمژگان و چشم شوخ تو از هم رمیدهتر
Qəzəl 473نماند از نارسایی مدی از احسان درین دریابه سیلی سرخ دارد روی خود مرجان درین دریا
Qəzəl 4730شد ناله ام به دور خطش عاشقانه تربلبل به نوبهار شود خوش ترانه تر
Qəzəl 4731معشوق در برابر و مهتاب درنظرآید دگر چگونه مرا خواب درنظر
Qəzəl 4732ای هرنظر خیال ترا منزل دگروز هرنفس به کوی تو راه دل دگر
Qəzəl 4733ای هر دل از خیال تو میخانه دگرهر گردشی ز چشم تو پیمانه دگر
Qəzəl 4734از زیر چشم در رخ مستور می نگرمستور رابه دیده مستور می نگر
Qəzəl 4735برق سبک عنان نرسد در شتاب عمرزنهار دل مبند به مد شهاب عمر
Qəzəl 4736از ره مرو به جلوه ناپایدار عمرکز موجه سراب بود پود و تار عمر
Qəzəl 4737صبح است ساقیا می چون آفتاب گیرعیش رمیده را به کمند شراب گیر
Qəzəl 4738منصوروار پختگی از چوب دار گیراین میوه رسیده ازین شاخسار گیر
Qəzəl 4739سرمایه جنون ز نسیم بهار گیرداغت اگر کمی کند از لاله زار گیر
Qəzəl 474چسان گردد تهی از عقد گوهر سینه دریا؟که هر موج خطر قفلی است بر گنجینه دریا
Qəzəl 4740فصل شباب رفت ره خانه پیش گیرکنجی نشین و سبحه صد دانه پیش گیر
Qəzəl 4741نخل خزان رسیده ما را فشانده گیربرگ ز دست رفته ما را ستانده گیر
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.