Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
میشود از درد و داغ عشق دلها دیدهوردر بهاران میشود از لاله صحرا دیدهور
Qəzəl 4634کی ز خواریهای غربت می کند پرواگهر؟دایه از گردیتیمی داشت در دریا گهر
Qəzəl 4635تا نسازد پای خود از سر طلبکارگهرهمچو غواصان نمی گردد گرانبار گهر
Qəzəl 4636سود ندهد عامل بیدادگر را کارخیرشاهد ظلم است ازاهل عمل آثار خیر
Qəzəl 4637از می گلرنگ می گردد اگر پیمانه سیرمی شود از خوردن خون هم دل دیوانه سیر
Qəzəl 4638گر کند مادر زخشکی بخل دراعطای شیراشگ طفلان را ید بیضاست دراجرای شیر
Qəzəl 4639آنکه می آید زطفلی از دهانش بوی شیرمی گدازد عاشقان را چون شکر در جوی شیر
Qəzəl 464زهی ز اندیشه لعل تو پرخون جام فکرتهاز خط عنبرینت پشت بر دیوار، حیرتها
Qəzəl 4640زیرتیغ از مرغ بسمل پرفشانی یاد گیراز سبکروحان نصیحت بی گرانی یاد گیر
Qəzəl 4641برگ عیش خویش را چون گل زهم پاشیده گیراین دکانی را که برخود چیده ای برچیده گیر
Qəzəl 4642بوسه را کنج دهان یار دارد گوشه گیرگوشه های دلنشین بسیاردارد گوشه گیر
Qəzəl 4643می شوی آواره از عالم عنان ما مگیرراه بر سیلی که دارد روی دریا مگیر
Qəzəl 4644به نادانی کند اقرارهرکس هست داناترزحیرت پرده خواب است هر چشمی که بیناتر
Qəzəl 4645رخ گلرنگش از مژگان خونخوارست گیراترگل بی خار این گلزارازخارست گیراتر
Qəzəl 4646خط سبز از دعای صبح خیزان است گیراترلب میگون زخون بیگناهان است گیراتر
Qəzəl 4647شود از پرده پوشی سوز اهل حال رسواترکه تب را می نماید پرده تبخال رسواتر
Qəzəl 4648شراب زندگی درخاکساریهاست بی غش تربود نخل برومند از زمین نرم سرکش تر
Qəzəl 4649زمهرخامشی شد خرده رازم پریشانترکه زخم صبح گشت ازبخیه انجم نمایانتر
Qəzəl 465مدار از منزلآرایان طمع معماری دلهاکه وسعت رفت از دست و دل مردم به منزلها
Qəzəl 4650زمی شد چهره آن مهرعالمتاب روشنترچراغ آسمانی می شودازآب روشنتر
Qəzəl 4651سخن کز عشق شادابی ندارددردهان بهترعقیقی راکه رنگی نیست درزیرزبان بهتر
Qəzəl 4652نمی دانند اهل غفلت انجام شراب آخربه آتش می رود این غفلان از راه آب آخر
Qəzəl 4653ترا درخواب غفلت رفت عمر خوش عنان آخرنکردی دست ورویی تازه زین آب روان آخر
Qəzəl 4654بیا ای محتسب از وادی دردی کشان بگذرازین یک گل زمین، دانسته ای باد خزان بگذر
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.