Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
آرزو در دل بسوزان، عود در مجمر گذارخاک بر لب مال، لب را بر لب کوثر گذار
Qəzəl 4569فارغ از دامند مرغان سبک پر در گذارخامه رامانع ز جولان نیست مسطر در گذار
Qəzəl 457رموز سرگذشت عاشقان گر دیدنی داردخدا را سرسری مگذر ز اوراق خزان ما
Qəzəl 4570Şəbnəm et qəlbini, yarın o gülüstanına ver,Demirəm, göz yaşını çöhreyi-xəndanına ver.
Qəzəl 4571من نمی آیم به هوش از پند، بیهوشم گذاربحر من ساحل نخواهد گشت، در جوشم گذار
Qəzəl 4572اشک در چشم من بیتاب چون گیرد قرار؟درکف لرزنده این سیماب چون گیرد قرار؟
Qəzəl 4573دل کجا در سینه ویرانه می گیرد قرار؟کوچه گرد زلف کی درخانه می گیرد قرار؟
Qəzəl 4574بیقرار عشق در یک جا نمی گیرد قرارکوه اگر لنگر شود دریا نمی گیرد قرار
Qəzəl 4575خون دل تا هست چشم تر نمی گیرد قرارتا بود درشیشه می ساغرنمی گیرد قرار
Qəzəl 4576هر که می داند که برگردد سخن درکوهسارکی به حرف سخت بگشاید دهن درکوهسار؟
Qəzəl 4577اهل دل رایاری دوران نمی آید به کارتیغ را همواری سوهان نمی آید به کار
Qəzəl 4578تخم مهری گر به دلها می فشاند روزگاردانه از بهر درودن می دماند روزگار
Qəzəl 4579می شود رنگین تر آن لعل سخنگودر خمارمی توان گل چید از خمیازه او در خمار
Qəzəl 458ز تأثیر دل بیدار، چشم تر شود بیناکه ماه از نور خورشید بلند اختر شود بینا
Qəzəl 4580تا تو ای سرو روان از باغ بیرون رفته ایمی تراود ناله از هر غنچه ای منقاروار
Qəzəl 4581از فروغ لاله آتش زیر پاداردبهارچون گل رعنا خزان رادر قفا دارد بهار
Qəzəl 4582از فروغ لاله آتش زیر پا دارد بهارچون گل رعنا خزان را در قفا دارد بهار
Qəzəl 4583از دل پرخون بلبل کی خبر دارد بهار؟هر طرف چون لاله صد خونین جگر دارد بهار
Qəzəl 4584از خرام ناز منت بر زمین دارد بهارهر طرف صد خرمن گل خوشه چین دارد بهار
Qəzəl 4585سنبل او می خرامد دست بر دوش بهارتاکند در وقت فرصت حلقه درگوش بهار
Qəzəl 4586کوه سنگین را سبک جولان کند جام بهارپر برآرد لنگر تمکین درایام بهار
Qəzəl 4587بوی گل می آیداز چاک گریبان بهارتا ز تیغ کیست این زخم نمایان بهار
Qəzəl 4588خاک راجان کرد درتن ابر احسان بهارصبح محشر سر زد ازچاک گریبان بهار
Qəzəl 4589نیست بی می باغ رانوری می روشن بیارتیره می سوزد چراغ لاله ها روغن بیار
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.