Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
درین عالم که جز وحشت نباشدچه سازد کس اگرخلوت نباشد
Qəzəl 4525ترا چون صبح خندان آفریدندمرا چون ابر گریان آفریدند
Qəzəl 4526چه کار از یاری دوران برآیدبه همت کارها آسان برآید
Qəzəl 4527از ناله نی هر کس هشیار نمی گردداز صور قیامت هم بیدارنمی گردد
Qəzəl 4528هر ذره ازو در سر سودای دگر داردهر قطره ازودردل دریای دگردارد
Qəzəl 4529از بیم خط آن لب شد باریک وچنین باشدآن را که چنین زهری در زیر نگین باشد
Qəzəl 453ندارد حاجت مشاطه روی گلعذار ماپر طاوس مستغنی است از نقش و نگار ما
Qəzəl 4530ازبیم خط آن لب شد باریک و چنین باشدآن را که چنین زهری در زیر نگین باشد
Qəzəl 4531می می چکد از چشمش جانانه چنین بایداز گردش خودمست است پیمانه چنین باید
Qəzəl 4532از نمک تبسمت رنگ شراب می پرددر هوس نظاره ات چشم حباب می پرد
Qəzəl 4533جان غریب ازین جهان میل وطن نمیکندشد چو عقیق نامجو یاد یمن نمیکند
Qəzəl 4534شوخی حسن کی نهان زیر نقاب میشودخنده برق را کجا ابر حجاب میشود
Qəzəl 4535Necə xoş olar, bu naləm ucalıb nəvaya çatsın,Bu sınıq, bu xəstə qəlbim barı bir dəvaya çatsın.
Qəzəl 4536چو خوش است اتحادی که حجاب تن نماندکه من آن زمان شوم من که اثر ز من نماند
Qəzəl 4537هر که رنگ شکسته ای دارددل در خون نشسته ای دارد
Qəzəl 4538دل ز سیر وسلوک بینا شدقطره بر خویش گشت دریا شد
Qəzəl 4539محو تو بهشت جو نباشدآیینه دل دو رو نباشد
Qəzəl 454ز خط سبز شد فیروزه ای لعل نگار ماجواهر سرمه ای می خواست چشم اشکبار ما
Qəzəl 4540خوش آن که به گوشه ای نشیندمردم چه که خویش را نبیند
Qəzəl 4541آتش لعل از رخت در عرق شرم مردسیب زنخدان تو دست ز خورشید برد
Qəzəl 4542خطی کان رخ تازه می آوردجهان را به شیرازه می آورد
Qəzəl 4543خال او یک نظر از دیده ما دور نباشددانه سوخته اینجاست که بی مور نباشد
Qəzəl 4544مورنه ای پیش قند تنگ میان را ببندخاک قناعت بمال بر لب وشکر بخند
Qəzəl 4545فلک از ناله ما نرم نشدکجروان سخت کمان می باشند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.