Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
حاشا که زعاشق سخن کام برآیداز سینه آتش نفس خام برآید
Qəzəl 4438بیخواست ز دل ناله جانکاه برآیدبی دلو ورسن یوسف ازین چاه برآید
Qəzəl 4439لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآیداز دل سخن از کاوش اندیشه برآید
Qəzəl 444به آهی می توان از خود برآوردن جهانی راکه یک رهبر به منزل می رساند کاروانی را
Qəzəl 4440هویی که مرا از دل دیوانه برآیددودی است که از خرمن پروانه برآید
Qəzəl 4441خورشید اگر از چشم کسان آب گشایدرخساره گلرنگ تو خوناب گشاید
Qəzəl 4442مشکل که دل از ناله و فریاد گشایداز غنچه پیکان چه گره باد گشاید
Qəzəl 4443از سیر چمن کی دل افگار گشایداین عقده مگر از رخ دلدار گشاید
Qəzəl 4444با تنگدلی از لب خندان چه گشایداز خنده سوفار ز پیکان چه گشاید
Qəzəl 4445یک شعله شوخ است که دیدار نمایدگاه از شجر طور وگه از دار نماید
Qəzəl 4446غفلت چه اثر در دل هشیارنمایدافسانه چه با دولت بیدار نماید
Qəzəl 4447با روی تو خورشید درخشان چه نمایدبا زلف تو طول شب هجران چه نماید
Qəzəl 4448با روی تو صبر از دل بیتاب نیایدخودداری ازین آینه چون آب نیاید
Qəzəl 4449İmkanın vardısa, nadan ilə söhbət eləmə,Söz ki, bir ayinədir, sən onu zülmət eləmə.
Qəzəl 445نه هر چشمی سزاوارست رخسار معانی راکه شبنم دیده شورست گلزار معانی را
Qəzəl 4450از قید فلک برزده دامن بگریزیدچون برق ازین سوخته خرمن بگریزید
Qəzəl 4451فارغ بود از افسر زرین سر خورشیدکز شعشعه خویش بود افسر خورشید
Qəzəl 4452طوفان گل و جوش بهارست ببینیداکنون که جهان بر سر کارست ببینید
Qəzəl 4453Küpənin ağzını aç, kuzəyə pambıq tıxama,Cənnətin çeşməsitək ruh verəcək mey adama.
Qəzəl 4454خال از دمیدن خط بی انتظارم گرددچون مور پر برآردعمرش تمام گردد
Qəzəl 4455شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردداز خواب روز دلها چون شب سیاه گردد
Qəzəl 4456خط سیه مبادا زان خال سربرآردعمرش تمام گردد چون مور پربرآرد
Qəzəl 4457شرم وحجاب مارا در پیچ وتاب داردخون خوردن است کارش تیغی که آب دارد
Qəzəl 4458از حلقه های زنجیر سودا چه باک دارداز گوشمال گرداب دریا چه باک دارد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.