Qəzəl 4459

پروای خط مشکین آن دلرباندارداندیشه از سیاهی آب بقا ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 446

کسوفی هست دایم آفتاب زندگانی راسیاهی لازم افتاده است آب زندگانی را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4460

پروای شکوه من آن سیمتن ندارددردش مباد هر چند درد سخن ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4461

سودای عشق ما را بی نام وبی نشان کرداز ما چه می توان بردباماچه می توان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4462

دل را به زلف پرچین تسخیر می توان کرداین شیر را به مویی زنجیر می توان کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4463

هر چند ره در آن زلف پیدا نمی توان کردقطع امید ازان زلف قطعا نمی توان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4464

خالت ز خط مشکین دست دگر برآوردحرصش شود دوبالا موری که پر برآورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4465

خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازدپیش از تمامی عمر خودرا تمام سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4466

از ترک گفتگو دل با معنی آشنا شدمهر خموشی من جام جهان نما شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4467

از حلقه‌های آن زلف، دل صاحبِ نظر شداین مرغِ چشم‌بسته از دام دیده‌ور شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4468

در زلف ناامیدی روی امید باشدصبح امید یعقوب چشم سفید باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4469

چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشدذرات عالم اورا فرمان پذیرباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 447

غنیمت دان درین وحشت سرا خلوت گزینی راکه از پوشیدن چشم است عینک دوربینی را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4470

دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشدخوابی که از خیال است از یاد رفته باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4471

تن را اگر گذاری در عشق ما چه باشدگراستخوان نگیری باز از هما چه باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4472

گر بی طلب رسد رزق ما را عجب نباشدمهمان نخوانده آیدهرجاطلب نباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4473

سر چون گران شد از می دستارگو نباشددر بحر گوهر از کف آثار گو نباشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4474

کی از ستاره برمن سنگ ستم نیامداز کهکشان به فرقم تیغ دو دم نیامد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4475

از عشق یار نوخط دل زود می گشایدفصل بهاراز دل زنگار می زداید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4476

از روی نو خط یار هر جا سخن برآیدگرد از بهار خیزد دود از چمن برآید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4477

چون رنگ می زمینا بیرون دوید بایدنه پرده فلک از هم دریدباید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4478

O fitnəkar gözləri kim bimar eyləmişdir?!Aldanma ki, bu işdə kələk var eyləmişdir.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4479

سفر گزین که سخن در وطن غریب نگرددشکسته پای وطن را سخن غریب نگردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 448

زر و سیم جهان در پرده دارد عمر کاهی رابه قدر فلس باشد خار زیر پوست ماهی را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.