Qəzəl 5419

پرتو مه را قیاس از نور انجم می‌کنمدر محیط قطره سیر بحر قلزم می‌کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 542

تازه دارد دل من خار و خس مژگان رااین سفالی است که سیراب کند ریحان را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5420

خاک را از آب روی خود گلستان می‌کنمقطره‌ای تا در بساطم هست طوفان می‌کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5421

گر ز دلتنگی لبی چون غنچه خندان می‌کنمترک سر زین رهگذر بر خویش آسان می‌کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5422

چشم می‌پوشم نظر بر روی جانان می‌کنمدر وصال از دوربینی مشق هجران می‌کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5423

قبله را تغییر ازان محراب ابرو می کنممی روم با آستانش کار یکرو می کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5424

پرده شرم حجاب امروز یک سو می کنمبا نقاب بی مروت کاریکرو می کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5425

می شود پرشور هروادی که مجنونش منموقت ملکی خوش که در صحرا وهامونش منم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5426

چند از غفلت به عیب دیگران گویاشومسرمه ای کو تا به عیب خویشتن بینا شوم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5427

سوختم چند از هوای نفس بی لنگر شومتا به کی چون خار و خس بازیچه صرصر شوم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5428

هرکه ادراک زلف و روی جانان را به همدید با صبح وطن شام غریبان را به هم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5429

تاخط شیرنگ آورد از دو جانب سر به هممی زند حسن سبک پرواز بال و پربه هم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 543

مژه مانع نشود اشک سبک جولان رادامن بحر به فرمان نبود مرجان را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5430

ساده لوحان غافلند از الفت بیجای هممی نهند از دوستی زنجیرها بر پای هم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5431

معنی بسیار را از لفظ کم جان می دهمبحر را در کاسه گرداب جولان می دهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5432

خاکمال دشمن سرکش به تمکین می دهمدر گذار سیل، داد خواب سنگین می دهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5433

از حجاب عشق محروم از گل روی توییمورنه ما صد پیرهن محرم‌تر از بوی توییم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5434

ما ز حرف پوچ مانند صدف لب بسته ایمچون گهر در خلوت روشندلی بنشسته ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5435

ما ز فیض بیخودی از خودپرستی رسته ایمقطره خود را به دریای بقا پیوسته ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5436

ما رگ جان را به آن زلف پریشان بسته ایمپیچ و تاب زلف او را بر رگ جان بسته ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5437

ما ز بیکاری ز فکر کار فارغ گشته ایماز زیان و سود این بازار فارغ گشته ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5438

در ره باطل ز پا چون نقش پا افتاده‌ایمکعبه مقصد کجا و ما کجا افتاده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5439

ما درین وحشت سرا آتش عنان افتاده ایمعکس خورشیدیم در آب روان افتاده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 544

میزبانی که ز جان سیر کند مهمان راچه ضرورست که آراسته سازد خوان را؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.