Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
تیغ سیرابم دم از پاکی گوهر می زنمهر که را در جوهرم حرفی بود سر می زنم! در
Qəzəl 5398همتی یاران که جوشی از ته دل می زنممی شوم طوفان، به قلب عالم گل می زنم
Qəzəl 5399چند روزی بر در صبر و تحمل می زنمدست امیدی به دامان توکل می زنم
Qəzəl 540می پرد چشم به خال لب جانانه مراحرص چون دام فزون می شود از دانه مرا
Qəzəl 5400رشته امید را تا چند پیوندم به خلقتا به کی شیرازه بال و پر عنقا کنم
Qəzəl 5401می کنم دل خرج تا سیمین بری پیدا کنممی دهم جان تا زجان شیرین تری پیدا کنم
Qəzəl 5402جرأتی کو تا ز خواب ناز بیدارش کنمساغری چون دولت بیدار در کارش کنم
Qəzəl 5403جرأتی کو تا تماشای گلستانش کنمچشم حیران را سفال خط ریحانش کنم
Qəzəl 5404من نه آن نقشم که هر ساعت نگینی خوش کنمچون نسیم خوش نشین هردم زمینی خوش کنم
Qəzəl 5405چند چون تن پروران تعمیر آب و گل کنمرخنه های جسم را محکم زلخت دل کنم
Qəzəl 5406چند اوقات گرامی صرف آب و گل کنمدر زمین شور تا کی تخم خود باطل کنم
Qəzəl 5407برق آهی کو که رو در خرمن گردون کنماین گره را باز از پیشانی هامون کنم
Qəzəl 5408جذبه ای کوتا سر از زندان تن بیرون کنمچند لنگر در ضمیر خاک چون قارون کنم
Qəzəl 5409رو به هر صحرا که بااین شور چون مجنون کنمپایکوبان کوه را در دامن هامون کنم
Qəzəl 541Vəslü hicran bir olar qəlbdən heyran olana,Daşını qoy, tərəzi başını əysin o yana.
Qəzəl 5410دل اسیر طره عنبرفشانش چون کنمبا دل مجروح با مشکین سنانش چون کنم
Qəzəl 5411ترک تن دل را نگردانیده روشن چون کنمپشت چون آیینه مظلم به گلخن چون کنم
Qəzəl 5412دعوی گردن فرازی با اسیری چون کنمدر صف آزاد مردان این دلیری چون کنم
Qəzəl 5413گر کند آن بیوفا از من جدایی، چون کنممن که از اهل وفایم بیوفایی چون کنم
Qəzəl 5414جسم خاکی را زغفلت چند معماری کنمچند اوقات گرامی صرف گلکاری کنم
Qəzəl 5415در سماع بیخودی چون دست بالا میکنمکوچهها در رود نیل چرخ پیدا میکنم
Qəzəl 5416رشته جسم گرانجان را ز سر وامیکنمسر برون چون سوزن از جیب مسیحا میکنم
Qəzəl 5417از تحمل خصم را چین از جبین وا می کنمبا کلید موم قفل آهنین وامی کنم
Qəzəl 5418در ریاضِ آفرینش صد دل بیبرگ رابا تهیدستی رعایت چون صنوبر میکنم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.