Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
برگ عیش بی خزان در بینوایی یافتمآنچه می جستم ز شاهی در گدایی یافتم
Qəzəl 5354از دل گم گشته خود گر نشان می یافتمیوسف خود را میان کاروان می یافتم
Qəzəl 5355شیشه لرزد بر خود از روز شراب غفلتماز سبک مغزی گرانسنگ است خواب غفلتم
Qəzəl 5356تا به زانو رفته پای من به گل از لای خمپای رفتن نیست ازمیخانه ام چون پای خم
Qəzəl 5357داده ام دست ارادت با حنای لای خمپای رفتن نیست از میخانه ام چون پای خم
Qəzəl 5358جامه ای می خواست دل بر قامت رعنای زخمآخر آمد ناوک اوراست بر بالای زخم
Qəzəl 5359حنظل افلاک شکر بار باشد صبحدمشاخ خشک کهکشان پربار باشد صبحدم
Qəzəl 536چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟شور صد بزم بود در لب خاموش مرا
Qəzəl 5360غوطه در آتش زدم از آب حیوان سر زدمسنگ بر آیینه اقبال اسکندر زدم
Qəzəl 5361ترک سر کردم زجیب آسمان سر برزدمبی گره چون رشته گشتم غوطه در گوهر زدم
Qəzəl 5362رفت آن عهدی که من بی یار ساغر می زدمبر کمر دارم کنون دستی که بر سر می زدم
Qəzəl 5363پیش چشمم شد روان گر تشنه دریا شدمیافتم جویاتر از خود هر چه را جویا شدم
Qəzəl 5364بی گل رخسار او هرگاه در بستان شدمخنده بیدردی گل دیدم وگریان شدم
Qəzəl 5365گرچه چون مجنون زشور عشق صحرایی شدمخاررا دست حمایت از سبک پایی شدم
Qəzəl 5366هر که می آید به ملک هستی از کوی عدمباز می گردد به جان بی نفس سوی عدم
Qəzəl 5367شد ز بیقدری غبار دیده ها شعر ترممهره گل گشت از گرد کسادی گوهرم
Qəzəl 5368شست نقش انجم از افلاک مژگان ترمابر شد مستغنی از دریا ز آب گوهرم
Qəzəl 5369نیست امروز از جنون این شور و غوغا بر سرمدر حریم غنچه زد چون لاله سودا بر سرم
Qəzəl 537Meyə batmış dodağın gör nə gətirdi başıma,Huşumu başdan alıb sonra güvənmə huşuma.
Qəzəl 5370می شود از اشک چشم عاشق دیوانه گرمکز شراب تلخ گردد دیده پیمانه گرم
Qəzəl 5371تا به کی بر دل زغیرت زخم پنهانی خورمباتو یاران می خورند و من پشیمانی خورم
Qəzəl 5372دل به رغبت چون نمالد خط خوبان را به چشمجامه کعبه است دود آتش پرستان را به چشم
Qəzəl 5373گر فروغ مهر تابان آب می آرد به چشمروی آتشناک او خوناب می آرد به چشم
Qəzəl 5374بیغمان را دود دل ابر بهار آید به چشمسینه پرداغ عاشق لاله زار آید به چشم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.