Qəzəl 5288

تا به فکر شبرویهای خیال افتاده اممست لذت در شبستان وصال افتاده ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5289

بوالعجب مجموعه‌ها از کف به حسرت داده‌امحاصلِ عمرِ گرامی را به غارت داده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 529

نیم آن شعله که خاموش توان کرد مرایا ز فانوس، قباپوش توان کرد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5290

از جنون، این عالَمِ بیگانه را گم کرده‌امآسمان‌سیرم زمینِ خانه را گم کرده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5291

ناف سوز لاله داغ مشکسود آورده امچون کنم در خانه دل آنچه بود آورده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5292

سر چو دود از روزن اختر برون آورده امشعله شوخم سر از مجمر برون آورده ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5293

ماه مصرم در حجاب چاه کنعان مانده امشمع خورشیدم نهان در زیر دامان مانده ام

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5294

بی‌تن خاکی چو نام نیکمردان زنده‌امسال‌ها شد این لباس عاریت را کنده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5295

مدتی چون غنچه در خون جگر پیچیده‌امتا درین گلزار چون گل یک دهن خندیده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5296

تا شده است از دوربینی عاقبت‌بین دیده‌امدر ترازوی قیامت خویش را سنجیده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5297

تا نظر از عارض گل‌فام او پوشیده‌امخار در چشمم اگر روی فراغت دیده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5298

این منم در دست زلف یار را پیچیده‌امدر سخن آن شکرین‌گفتار را پیچیده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5299

اشک را در پرده‌های چشم تر پیچیده‌امساده‌لوحی بین که در کاغذ شرر پیچیده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 530

عزلت از عالمِ دلگیر برآورد مرابی کسی از دهنِ شیر برآورد مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5300

گاه‌گاه از دیده عبرت با دنیا دیده‌امکی به این هنگامه از بهر تماشا دیده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5301

آب حیوان من نهان در ظلمت شب دیده امنور بیداری همین در چشم کوکب دیده ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5302

عشرت روی زمین در بردباری دیده امنقش پایم نقش خود در خاکساری دیده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5303

تا ز می قانع به خوناب جگر گردیده امسرخ رو از باده بی درد سر گردیده ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5304

سالها گرد زمین چون آسمان گردیده امتا چنین صافی دل و روشن روان گردیده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5305

می دود اشک یتیمی بس که بر رخساره امسینه چون کشتی به دریامی زند گهواره ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5306

با کمال محرمی محرم ازان رخساره امدرکنار گل چو بوی گل همان آواره ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5307

داشت از طفلی جنون جا در دل آواره امبود از سنگ ملامت مهره گهواره ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5308

نو خطان را بر سر نازآورد نظاره امزنگ از آیینه دل می برد نظاره ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5309

آسمان نیلگون را سبز کرد اندیشه‌امبیستون کان زمرد شد زآب تیشه‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.