Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
می شود خرج زمین چون میوه خام افتد به خاکوای بر آن کس که اینجا ناتمام افتد به خاک
Qəzəl 5201زخمی تیغ شهادت زنده می خیزد ز خاکهمچو گل با جبهه پرخنده می خیزد ز خاک
Qəzəl 5202بیشتر شد حسرتم از خط آن محبوب خشکمی شود افزون غبار خاطر از مکتوب خشک
Qəzəl 5203نشأه می گرچه نتوان یافتن از جام خشکگاه کار بوسه تر می کند پیغام خشک
Qəzəl 5204نیست نم در جوی من چون گردن مینای خشکیک کف خاک است برسرمغزم از سودای خشک
Qəzəl 5205غوره من شد مویز از سردی دنیای خشکسوخت خون چون نافه ام در دل ازین صحرای خشک
Qəzəl 5206زخم ما را بستر آرام باشد از نمکسرمه خواب کباب خام باشد از نمک
Qəzəl 5207قیمت خاک ندارد به نمکزار نمکشور محشر نفروشد به لب یار نمک
Qəzəl 5208نه شبنم است چمن را به روی آتشناکعرق زروی تو کرده است گل به دامن پاک
Qəzəl 5209زبس که کرد نهان چرخ نقد جان درخاکهزار چشمه حیوان بود روان درخاک
Qəzəl 521دل مقید به شکرزار هوس نیست مرارشته حرص به پا همچو مگس نیست مرا
Qəzəl 5210کناره گیر ازین قوم بی مروت خشککه داغ تشنه لبی به بود ز منت خشک
Qəzəl 5211بر من مریز اشک ترحم به زیر خاکآن دانه نیستم که شوم گم به زیر خاک
Qəzəl 5212از بس شدند زهره جبینان نهان به خاکگردون نشست تا کمر کهکشان به خاک
Qəzəl 5213جمعی که پیش خلق گذارند به خاکپیش از اجل روند ز خست فرو به خاک
Qəzəl 5214داده است بس که سینه صافم جلای اشکگردد به دیده آب مرا از صفای اشک
Qəzəl 5215از خشک طینتان مطلب جز جواب خشکبحر سراب را چه بود جز سحاب خشک ؟
Qəzəl 5216از ترزبانیم نشد آسوده کام خشککز آب تیغ، سبز نگردد نیام خشک
Qəzəl 5217خامش نمی شوم چو جرس بادهان خشکدارم هزار نغمه تربازبان خشک
Qəzəl 5218دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاکازداغ به باران نشود لاله ستان پاک
Qəzəl 5219از گرد خط آن غنچه مستور شود خشکدرجام سفالین می پرزور شود خشک
Qəzəl 522رنگی از لاله عذاران جهان نیست مرابهره جز داغ ازین لاله ستان نیست مرا
Qəzəl 5220زلف تو نفس در جگر باد کند مشکآهوی تو خون در دل صیاد کند مشک
Qəzəl 5221ندامت بود بار مطلوب خشکمپیوند زنهار با چوب خشک
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.