Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
مکن با خاکساران سرکشی در روزگار خطکه می پیچد بساط حسن را برهم غبار خط
Qəzəl 5114پرست دفتر افلاک از حساب غلطبدار دست ز اصلاح این کتاب غلط
Qəzəl 5115چون برق زود می گذرد آب و تاب خطزنهار دل مبند به موج سراب خط
Qəzəl 5116افتاد ماه عارض او در وبال خطزلفش هوا گرفت به یک گوشمال خط
Qəzəl 5117زلف تو نرم شانه شد از گوشمال خطهر مویی ازتو شد شب عید از هلال خط
Qəzəl 5118ز گنجهای گرانمایه بی نثار چه حظ؟اگر ز خود نفشانی ز برگ و بار چه حظ؟
Qəzəl 5119گرچه دارد تلخی زهر اجل جام وداعبرامید مرگ می نوشم به هنگام وداع
Qəzəl 512فقر بی قدر کند سلطنت عالم راهوس ملک نباشد پسر ادهم را
Qəzəl 5120در عروج نشأه می می کند طوفان سماعکار دامن می کند بر آتش مستان سماع
Qəzəl 5121می پرستان در سر کوی مغان گردند جمعتیرهای راست در پیش نشان گردند جمع
Qəzəl 5122در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمعتا نپیوستم به خاموشی نیاسودم چو شمع
Qəzəl 5123سوز دل برداشت آخر پرده از کارم چو شمعاز گریبان سر برون آورد زنارم چو شمع
Qəzəl 5124روزها گر نیست نم درجویبارم همچو شمعدر دل شبها رگ ابر بهارم همچو شمع
Qəzəl 5125می گدازد زین شراب آتشین مینای شمعتا چه با پروانه بیدل کند صهبای شمع
Qəzəl 5126آبرو رامی برد از چهره اظهار طمعابر آب روی مردان است گفتار طمع
Qəzəl 5127گرچه صاحب نظرانند تماشایی شمعبهر پروانه بود انجمن آرایی شمع
Qəzəl 5128هرکه گردید ز عبرت به تماشا قانعبه کف پوچ شد از گوهر دریا قانع
Qəzəl 5129مابه خون جگریم از می گلگون قانعبا خماریم ز لعل لب میگون قانع
Qəzəl 513وحشتی داده ز اوضاع جهان دست مراکه به زنجیر دو زلفش نتوان بست مرا
Qəzəl 5130قرار و صبر ندارند عاشقان سماعهمیشه بر سر کوچ است کاروان سماع
Qəzəl 5131ز سیر باغ نگردد دل پریشان جمعکه خویش را نکند آب در گلستان جمع
Qəzəl 5132ز روشنی جگر داغدار دارد شمعز راستی مژه اشکبار دارد شمع
Qəzəl 5133ز سوز عشق بود خارخار گریه شمعبه دست شعله بود اختیار گریه شمع
Qəzəl 5134منم به گوشه چشمی ز آشنا قانعبه خاک پای قناعت ز توتیا قانع
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.