Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
تا شد از نیسان رهین منت احسان صدفشد ز خجلت زیر دامن بحر را پنهان صدف
Qəzəl 5158گر کنی پنهان گهر را زیر دامان صدفسر برون آرد ز شوخی از گریبان صدف
Qəzəl 5159نیست چون صاحبدلی تا گویم از اسرار حرفمی زنم از بیکسی با صورت دیوار حرف
Qəzəl 516نفس سوخته روشنگر جان است مراچون شرر، زندگی از سوختگان است مرا
Qəzəl 5160غافلی از دردمندی ای دل بیمار حیفپیش عیسی درد خود را می کنی اظهار حیف
Qəzəl 5161کجا روشن شود چشم زلیخا بر تن یوسف؟که عصمت سر زد از یک جیب با پیراهن یوسف
Qəzəl 5162ز خط سبز شود بیش لعل دلبر صافهنوز از پر طوطی نگشته شکر صاف
Qəzəl 5163مدار چشم ازین کور باطنان انصافکه گشته است به عنقا هم آشیان انصاف
Qəzəl 5164ز تلخرویی دریاست بی نیاز صدفکند به ابر گهر بار لب فراز صدف
Qəzəl 5165زده است شرم لبت مهر بردهان صدفگره چگونه شود باز از زبان صدف؟
Qəzəl 5166ازبس که شد زلعل تو با آب و تاب حرفشوید غبار عقل زدل چون شراب حرف
Qəzəl 5167معنی ز لفظ جوهر خود را عیان کندزان چهره لطیف مکن مو به یک طرف
Qəzəl 5168هرکجا دلمردهای را یافت احیا کرد عشقجمله ذرات عالم را سویدا کرد عشق
Qəzəl 5169شوره زار خاک را یکسر گلستان کرد عشقحنظل افلاک را چون نار خندان کرد عشق
Qəzəl 517نوخطی سلسله جنبان جنون است مراسبزه نیمرسی تشنه خون است مرا
Qəzəl 5170می نماید صد گره را یک گره زنار عشقسبحه داران چون برون آیند ازبازار عشق؟
Qəzəl 5171پر صدا شد چینی افلاک از فغفور عشقچون شرر هر ذره ای بیدار شد از شور عشق
Qəzəl 5172از پس صد پرده می تابد فروغ را ز عشقسرمه نتواند گرفتن راه برآواز عشق
Qəzəl 5173آتشین شد چهره خاک از می گلرنگ عشقچرخ شد خاکستری از آتش بی رنگ عشق
Qəzəl 5174از نقاب سنگ تابد شعله عریان عشقپرده چون پوشد کسی بر سوزش پنهان عشق؟
Qəzəl 5175تیغ سیراب است موج بحر طوفان زای عشقداغ ناسورست فلس ماهی دریای عشق
Qəzəl 5176نیست آب صافی خاطر روان در جوی خلقمی چکد زهر نفاق از گوشه ابروی خلق
Qəzəl 5177به هر طوفانی از جا در نیاید لنگر عاشقشمارد داغ، خورشید قیامت را سر عاشق
Qəzəl 5178چه غم ازکار فرو بسته ما دارد عشق؟چون فلک در دل خود آبله ها دارد عشق
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.