Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
فتنه روز جزا درته سردارد عشقنمک شور قیامت به جگر دارد عشق
Qəzəl 518دل پریخانه آن روی چو ماه است مرایوسفی در بن هر موی به چاه است مرا
Qəzəl 5180مشرق سینه چاک است در خانه عشقچشم بیدار بود روزن کاشانه عشق
Qəzəl 5181آسمان کهنه سبویی است ز میخانه عشقبحر یک قطره تلخی است زپیمانه عشق
Qəzəl 5182پای گستاخ منه بر در کاشانه عشقسر منصور بود کنگره خانه عشق
Qəzəl 5183زبان مار بود خار آشیان فراقکه باد جلوه گه برق، خانمان فراق
Qəzəl 5184دل شکسته بود گوهر یگانه عشقبود ز چهره زرین زر خزانه عشق
Qəzəl 5185جان آرمیده میشود از اضطراب عشقاین رشته را دراز کند پیچ و تاب عشق
Qəzəl 5186جان تازه می شود ز نسیم بهار عشقاز یک سرست جوش گل وخار خار عشق
Qəzəl 5187نتوان به پای سعی رسیدن به طور عشقخوابیده تر ز زلف بود راه دور عشق
Qəzəl 5188قامت ز آه شرط بود در نماز عشقبی آب دیده نیست نمازی نیاز عشق
Qəzəl 5189گردی است صبح ازنفس راستین عشقداغی است مهر از جگر آتشین عشق
Qəzəl 519گلِ داغ است اگر تاجِ زری هست مرااشک گلرنگ بود گر گهری هست مرا
Qəzəl 5190نقش و نگار مار بود سرنوشت خلقبا زهر کرده اند همانا سرشت خلق
Qəzəl 5191آزرده است گوشه نشین از وداع خلقغافل که اتصال حق است انقطاع خلق
Qəzəl 5192در دل خلد چو تیر قضا هر ادای خلقرحم است بر کسی که شود آشنای خلق
Qəzəl 5193صبح قیامت بود چاک گریبان عشقشور دو عالم بود گرد نمکدان عشق
Qəzəl 5194در زلف تو آویخت دل از قید علایقسررشته پیوند بود تاب موافق
Qəzəl 5195از ملامتگر ندارد یوسف بی جرم، باکگرد تهمت پاک می سازد ز رخ دامان پاک
Qəzəl 5196Aşiqi-sərgəştənin ormandan olmaz qorxusu,Dalğanın, yağmur nədir, leysandan olmaz qorxusu.
Qəzəl 5197زلف کافر کیش راز آزار دین چه باک ؟دل سیاهان را ز آه و ناله ونفرین چه باک ؟
Qəzəl 5198میتوان با تازهرویان شد قرین از چشم پاکدر گلستان است شبنم خوشنشین از چشم پاک
Qəzəl 5199کیست آرد پشت گردون ستمگر را به خاکمی زند این کهنه کشتی گیر یکسر را به خاک
Qəzəl 520Kuzətək meyxanadan özgə yerim yoxdu mənim.Hopmuşam torpağa, heç bir səfərim yoxdu mənim.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.