Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگآب، جوهر می شود درتیغ و در آیینه زنگ
Qəzəl 5223پای سعی دیگران آمد گر از صحرا به سنگدر وطن آمد مرا از خواب سنگین پا به سنگ
Qəzəl 5224می کند بتگر اگر بت زمان حاصل ز سنگمن بتی دارم که هر دم می تراشد دل ز سنگ
Qəzəl 5225می شود دایره خلق ز بیماری تنگزین سبب چشم تو پیوسته بود بر سر جنگ
Qəzəl 5226می زنم گرم ز بس تیشه خود بر رگ سنگمی زند پیچ و خم موی بر آذر رگ سنگ
Qəzəl 5227پیش چشمی که ز کان لعل برون آورده استمی کند جلوه موج می احمررگ سنگ
Qəzəl 5228جهان فروز چنان گشت باده گلرنگکه از شمار شرر می دهد خبر دل سنگ
Qəzəl 5229به چشم راه شناسان بود بیابان تنگکه از نشانه شود برخدنگ میدان تنگ
Qəzəl 523Demirəm, səhrada bir rahbərim yoxdü mənim,Qanadımdan savayı bir hünərim yoxdü mənim.
Qəzəl 5230آمد بهار و شد در و دیوار لاله رنگاز جوش لاله شیشه پرباده گشت سنگ
Qəzəl 5231از روی لاله گون تو در خون تپید رنگدیوانه وار پیرهن گل درید رنگ
Qəzəl 5232از تنک رویی شود همصحبت هر خار گلمی کشد دایم ز حسن خلق خود آزار گل
Qəzəl 5233چون قفس پر رخنه شد دیوار باغ از جوش گلبال مرغان غنچه گشت از تنگی آغوش گل
Qəzəl 5234Sən elə güldün, gülüstanda gəlib həycana gül,Sanki od qalxıb başından, az qalıb ki, yana gül.
Qəzəl 5235عندلیب ما ندارد تاب استغنای گلمی شود دست و دل ما سرد از سرمای گل
Qəzəl 5236نیست امروزی چو شبنم عشق من باروی گلدر حریم بیضه خلوت داشتم با بوی گل
Qəzəl 5237نتابد از شکست خلق رو گوهرشناس دلکه از سنگ ملامت می شود محکم اساس دل
Qəzəl 5238نمی گردند ارباب بصیرت از خدا غافلمحال است این که سوزن گردد از آهن ربا غافل
Qəzəl 5239بدر از روشنی عاریه گردید هلالکوته اندیش محال است کند فکر مال
Qəzəl 524چون گشاید ز چمن خاطر ناشاد مرا؟هست گلبن به نظر، خانه صیاد مرا
Qəzəl 5240عشق را نغمه داود بود شیون دلحسن را آمدن آب بود رفتن دل
Qəzəl 5241مکش ای سلسله مورو به هم از زاری دلکه شب زلف بود زنده زبیداری دل
Qəzəl 5242تو و آوازه خوبی و من و زاری دلتو و بیماری چشم و من و بیماری دل
Qəzəl 5243دل شبها مشو از دیده گریان غافلدر سیاهی مشو از چشمه حیوان غافل
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.