آمد بهار و شد در و دیوار لاله رنگاز جوش لاله شیشه پرباده گشت سنگ

از بس کشید ابر به برتنگ باغ رامیدان خنده بردهن غنچه گشت تنگ

باغ از بنفشه رخسار یوسف استگردیده از تپانچه اخوان کبود رنگ

بتخانه فرنگ کن از باده مغز رااکنون که گشت روی زمین صورت فرنگ

مطرب چه حاجت است کسی را که می زندبر سنگ خاره شیشه ناموس بی درنگ

چون سرو می کند به نظر جلوه گردباداز بس زدود دامن صحرا ز سینه زنگ

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب درین دو هفته که گل جوش می زندچون داغ لاله باده لعلی مده ز چنگ

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar