Qəzəl 507

از نظر کرد نهان خط رخ آن مهوش راپردگی ساخت شب دل سیه این آتش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5070

از بیقراری دل اندوهگین خویشخجلت کشم همیشه ز پهلونشین خویش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5071

از ترک مدعاست دل من به جای خویشآسوده ام ز خاطر بی مدعای خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5072

از جا نمی روم چو سپند از نوای خویشآتش زنم به محفل و باشم به جای خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5073

تا بی نشان کشم نفسی بر هوای خویشچون گردباد محو کنم نقش پای خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5074

حسن توغافل است ز قدر و بهای خویشآیینه راخبر نبود از صفای خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5075

رستم کسی بود که برآید به خوی خویشدر وقت احتیاج بگیرد گلوی خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5076

سیرآب در محیط شدم ز آبروی خویشدر پای خم ز دست ندادم سبوی خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5077

از صحبت افسرده روانان به حذر باشجویای جگر سوختگان همچو شرر باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5078

فارغ ز تمنای جهان گذران باشبی داعیه چون دیده حیرت زدگان باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5079

چون غنچه نشکفته درین باغ غمین باششیرازه اوراق دل از چین جبین باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 508

تا به حدی است لطافت رخ پرتابش راکه عرق داغ کند لاله سیرابش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5080

آن لاله عذاری که منم داغ و کبابشاز خون جگر سوختگان است شرابش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5081

شوخی که مرا هست تمنای وصالشوحشی تر از آهوی رمیده است خیالش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5082

شد سرمه سویدای دل از نور جمالشای وای اگر تیغ کشد برق جلالش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5083

آن کس که نشان داد برون از دو جهانشسرگشته تر از تیر هوایی است نشانش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5084

از رشته جان تاب برد موی میانشاز رفتن دل آب خورد سرو روانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5085

آن ترک که خون می چکد از تیغ نگاهشبرقی است که از چشم بود ابر سیاهش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5086

جز چشم توای شوخ جانهاست فدایشبیمار ندیدم که توان مرد برایش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5087

در دل اثر از تیغ کند زخم زبان بیشصد پیرهن ازتن بود آزردن جان بیش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5088

نریزد اگر آب لطف از جمالشبسوزد دو عالم ز برق جلالش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5089

سری را که بالین شود آستانشبود بخت بیدار خواب گرانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 509

شانه گر باز کند زلف گرهگیرش رانی به ناخن شکند پنجه تدبیرش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5090

سخن تانگردد چو موی میانشمحال است آید برون ازدهانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.