Qəsidə 38

تذرو بال فشان گردد از غبار بسنترود بهار به گرد از گل عذار بسنت

Saib TəbriziQəsidə3 dəq
Qəsidə 39

Dərya təbim şeirdə çün gövhərəfşan eyləyər,Ağzını açmaz sədəf, dürrü o pünhan eyləyər.

Saib TəbriziQəsidə4 dəq
Qəsidə 40

Bəzəyib çalmasını öndə hökmdar gedər,Düşüb ardınca onun xalq da ki naçar gedər.

Saib TəbriziQəsidə2 dəq
Qəsidə 41

خوشا عشرت سرای کابل و دامان کهسارشکه ناخن بر دل گل می زند مژگان هر خارش

Saib TəbriziQəsidə4 dəq
Qəsidə 42

زهی ز نرگس خوش سرمه آهوی مشکینز طاق بندی ابرو نگارخانه چین

Saib TəbriziQəsidə6 dəq
Qəsidə 43

زهی ز چین جبین آیه آیه سوره نورز خال تازه کن داغهای لاله طور

Saib TəbriziQəsidə7 dəq
Qəsidə 44

اگر چه از نفس گرم برق سوزانمصدف چو واکند آغوش، ابر نیسانم

Saib TəbriziQəsidə5 dəq
Qəsidə 45

اقبالمند آن که به تأیید کردگاردر زیر پا نظر کند از اوج اعتبار

Saib TəbriziQəsidə5 dəq
Qəzəl 1

اگر نه مدِّ بسم‌الله بودی تاجِ عنوان‌هانگشتی تا قیامت نوْ خطِ شیرازه دیوان‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2

آنچنان کز رفتن گل خار می‌ماند به جااز جوانی حسرت بسیار می‌ماند به جا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3

نغمه آرام از من دیوانه می‌سازد جداخواب را از دیده این افسانه می‌سازد جدا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4

جان روشندل ز جسم مختصر باشد جدادر صدف از راه غلطانی گهر باشد جدا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5

شد به دشواری دل از لعل لب دلبر جدااین کباب تر به خون دل شد از اخگر جدا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6

خط نمی‌سازد مرا زان لعل جان‌پرور جداتشنه کی گردد به تیغ موج از کوثر جدا؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 7

با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جداهر که از خود شد جدا شد از غمِ عالم جدا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 8

گرچه باشند آن دو زلف مشکبار از هم جدانیستند اما به وقت گیر و دار از هم جدا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 9

Ayrılar dostundan, əlbət, olmasa kim mehriban,Bil, sarı yarpaqları bağdan qovar badi-xəzan.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 10

Gərçi can zahirdə olmuşdur o canandan cüda,Dalğanı kim eyləmiş əslində ümmandan cüda?

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 11

می‌رسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدامی‌خلد در دیدهٔ من هر نفس خاری جدا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 12

نیست از زخم زبان پروا دل بی تاب رامانع از گردش نگردد خار و خس گرداب را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 13

چشمِ روشن می‌دهد از کف دلِ بی‌تاب راصفحهٔ آیینه بال و پر شود سیماب را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 14

می‌توان در زلفِ او دیدن دلِ بی‌تاب راپرده‌‌پوشی چون کند شب گوهرِ شب‌تاب را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 15

نم به دل نگذاشت خونم خنجرِ قصاب راجذبهٔ من می‌کِشد از صلبِ آهن آب را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 16

غوطه در دریا دهد آتش‌عنانی آب رارزقِ خاکِ مرده می‌سازد گرانی آب را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.