Qəzəl 1317

غیر حسرت رزق من زان حسن بی اندازه نیستفتح باب من ازین میخانه جز خمیازه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1318

سرو را چون لاله و گل احتیاج غازه نیستزینت آزادمردان غیر روی تازه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1319

رزق من زان نرگس مستانه جز خمیازه نیستفتح باب من ازین میخانه جز خمیازه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 132

برگِ عیش آماده از فقر و قناعت شد مرادستِ خود از هر چه شستم پاک، قسمت شد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1320

در دل پر خون غبار لشکر اندیشه نیستگرد را دست تصرف بر درون شیشه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1321

سرو مینا را تذروی بهتر از پیمانه نیستشمع را در بزم دلسوزی به از پروانه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1322

غفلت تر دامنان را حاجت پیمانه نیستچشم خواب آلود نرگس گوش بر افسانه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1323

عشق را دارالامانی چون دل دیوانه نیستگنج را بر دل غبار از صحبت ویرانه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1324

زان لب شیرین که در هر گوشه صد فرهاد داشتبوسه ای برد از میان ساغر که صد فریاد داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1325

بی تو امشب هر سر مویم جدا فریاد داشتهر رگم در آستین صد نشتر فولاد داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1326

شورش سودای ما افلاک را معمور داشتپر نمک بود این نمکدان تا سر ما شور داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1327

تا مرا عشق بلند اقبال در زنجیر داشتپیچ و تاب من شکوه جوهر شمشیر داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1328

لنگر تن روح را نتواند از پرواز داشتموج دریا دیده را نتوان به ساحل بازداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1329

کی حذر از خون خلق آن غمزه خونریز داشت؟داشت پرهیزی گر این بیمار، از پرهیز داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 133

از سرِ زلفِ تو بر دل، کار مشکل شد مرااین رهِ پر پیچ و خم بر پا سَلاسِل شد مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1330

یاد ایامی که دریای مروت جوش داشتهر صدف یک دامن گوهر، طراز گوش داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1331

از پر سیمرغ اگر دست حمایت زال داشتاز غم عالم مرا هم عشق فارغبال داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1332

تا دل از یاد تو می در ساغر اندیشه داشتهر حبابی را که می دیدم پری در شیشه داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1333

شب که مجلس روشنی از طلعت جانانه داشتشمع پیش چشم دست از شهپر پروانه داشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1334

آن لب نو خط غباری از دل ما برنداشتآب خضر از دل سیاهی فکر اسکندر نداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1335

پاس یک بیدار دل گردون بد گوهر نداشتنور بینش با هزاران دیده اختر نداشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1336

قامتت خم گشت و پشتت بار طاعت برنداشتچهره بی شرمیت رنگ خجالت برنداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1337

طفل بازیگوش ما زین خاکدان دل برنداشتدست در مهد لحد از مهره گل برنداشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1338

جان و دل را رایگان آن دشمن جان برنداشتدین و ایمان را به هیچ آن نامسلمان برنداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.