Qəzəl 1202

هر دلی کز زلف جانان سر برآرد کشتنی استاز حرم صیدی که پا بیرون گذارد کشتنی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1203

تا نپوشیده است روی خال را خط دیدنی استتا نگردیده است صاحب تخم ریحان چیدنی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1204

زیر پای سرو چون آب روان غلطیدنی استگل به تردستی ز عکس تازه رویان چیدنی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1205

مدتی شد کز حدیث اهل دل گوشم تهی استچون صدف زین گوهر شهوار آغوشم تهی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1206

بی محابا در میان نازکش انداخت دستناخن شاهین ز رشک بهله ای در دل شکست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1207

دل به نور شمع نتوان در گذار باد بستساده لوح آن کس که دل بر عمر بی بنیاد بست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1208

هر که دل در غمزه خونریز آن جلاد بسترشته جان بر زبان نشتر فصاد بست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1209

دل ز وصل دوست طرف آن چشم خون آلود بستدر صدف از اشک نیسان گوهر مقصود بست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 121

خُلقِ خوش در نوبهار عافیت دارد مراخاکساری در حصار عافیت دارد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1210

خط مشکین تو نقش تازه ای بر کار بستمصحف روی ترا شیرازه از زنار بست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1211

بس که از زهر شکایت لب دل افگار بستدل مرا چون بسته در جیب و بغل زنگار بست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1212

هاله گرد ماه رخسارش خط شبرنگ بست؟یا به دل بردن کمر ماه تمامش تنگ بست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1213

محتسب از عاجزی دست سبوی باده بستبشکند دستی که دست مردم افتاده بست!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1214

بهر قتل ما کمر آن حسن بی اندازه بستدفتر گل را خس و خاشاک ما شیرازه بست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1215

Xoş olar, kim öz ləbin qoysa ləbi-peymanəyə,Alnını kərpic kimi ya söykəsə meyxanəyə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1216

تا فشاندم دست بر دنیا جهان آمد به دستاز سبکدستی مرا رطل گران آمد به دست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1217

نیست جز غفلت مرا از عمر بی حاصل به دستاز دل روشن ندارم غیر مشتی گل به دست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1218

جای خود وا می کنند اهل صفا بر روی دستدارد از روشندلی آیینه جا بر روی دست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1219

سرنزد از بلبلم هر چند دستانی درستناله ام نگذاشت در گلشن گریبانی درست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 122

گرچه جا در دیده آن نورِ نظر دارد مراشوقِ چون خورشیدِ تابان دربدر دارد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1220

عشق بالا دست بر خاک از وجود ما نشستاز گهر گرد یتیمی بر رخ دریا نشست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1221

تا عرق از می بر آن رخسار جان پرور نشستدر بهشت از جوش دعوی چشمه کوثر نشست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1222

وقت آن کس خوش که با مینای می خرم نشستتا میسر بود در بزم جهان بی غم نشست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1223

دل به خون در انتظار وعده جانان نشستبر سر آتش به تمکین این چنین نتوان نشست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.