Qəzəl 1137

سر گران با عقل آن طرف کلاهم کرده استپاکباز از هوش آن چشم سیاهم کرده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1138

خلق، دشوار جهان را بر من آسان کرده استتازه رویی بر من آتش را گلستان کرده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1139

تا که را قسمت شهید سنگ طفلان کرده است؟بید مجنون گیسوی ماتم پریشان کرده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 114

نیست فرق از تن دل افسرده خودکام رارنگ برگ خویش باشد میوه های خام را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1140

نه همین سرگشته ما را دور گردون کرده استخضر را خون در جگر این نعل وارون کرده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1141

جلوه هر جا یار با پای نگارین کرده استنقش پایش خاک را دامان گلچین کرده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1142

خضر را گر سبز آب زندگانی کرده استعالمی را زنده دل آن یار جانی کرده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1143

کوته اندیشی که طاعات ریایی کرده استخویش را محروم از مزد خدایی کرده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1144

کاو کاو منکران می آرد از چشمش برونعیسی آن شیری که از پستان مریم خورده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1145

بوسه از لعلت قدح در چشمه کوثر زده استخنده از تنگ دهانت غوطه در شکر زده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1146

از عرق تا چهره گلرنگ جانان تر شده استدامن گلهابه شبنم آتشین بستر شده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1147

از خط شبرنگ حسن یار صد چندان شده استکز ته هر حلقه خورشید دگر تابان شده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1148

بر من از پیری سرای عاریت زندان شده استزندگی دشوار و ترک زندگی آسان شده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1149

شکر ما کوته زبان از کثرت احسان شده استبرگ این نخل برومند از ثمر پنهان شده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 115

O acı sözlərə səbr eyləyərək dözdüm mən,Çün kamal əhli olan nakam olur, sezdim mən.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1150

از شکوه عشق، میدان تنگ بر هامون شده استدامن صحرا ز یک دیوانه پر مجنون شده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1151

ابر رحمت با دل و دست گهربار آمده استچشم پل روشن، که آب امسال سرشار آمده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1152

بلبل رنگین نوایی بر سر کار آمده استآب و رنگ تازه ای بر روی گلزار آمده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1153

از جوانی داغ ها بر سینه ما مانده استنقش پایی چند از آن طاوس بر جا مانده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1154

مردمی در طینت اهل جهان کم مانده استصورت بی معنیی بر جا ز آدم مانده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1155

سرکشی از قامت آن دلربا زیبنده استمد احسان هر قدر باشد رسا زیبنده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1156

خاکساری از بزرگان جهان زیبنده استبا زمین، افتادگی از آسمان زیبنده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1157

Çox gəzib axır onu tapdım yenə qəlbimdə mən,Gör mən harda gəzmişəm, harda itibmiş o vətən.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1158

تنگ خلقی شعله دوزخ سرشتی بوده استجبهه وا کرده صحرای بهشتی بوده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.