Səfəvi dövrü
جمعیت جسم از نفس پا به رکاب استشیرازه مجموعه ما موج سراب است
Qəzəl 212در شکایت ریختی دندان نعمت خواره راکهنه کردی در ورق گردانی این سی پاره را
Qəzəl 2120در پاس نفس می گذرد عمر عزیزشهر سوخته جانی که دلش همدم غیب است
Qəzəl 2121آفاق منور ز رخ انور صبح استاین دایره را چشم و چراغ اختر صبح است
Qəzəl 2122روشنگر آیینه دلها دم صبح استاین روح نهان در نفس مریم صبح است
Qəzəl 2123سرگرم تمنای تو فارغ ز گزندستمجنون ترا دانه زنجیر سپندست
Qəzəl 2124واعظ نه ترا پایه گفتار بلندستآواز تو از گنبد دستار بلندست
Qəzəl 2125این هستی باطل چو شرر محض نمودستیک چشم زدن ره ز عدم تا به وجودست
Qəzəl 2126ما صافدلان را چه غم از گرد و غبارست؟زنگار بر آیینه ما جوش بهارست
Qəzəl 2127شمع سر خاک شهدا لاله داغ استصد پیرهن این سوخته دل به ز چراغ است
Qəzəl 2128پیچیدن سر از دو جهان افسر عشق استبرخاستن از جان، علم لشکر عشق است
Qəzəl 2129Bu göy nədi? – Bir gövhəri, dürdanəsi eşqin,Bəs gün nədi? – Atəş dolu bir xanəsi eşqin.
Qəzəl 213می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره راچند بتوان در گریبان داشت آتشپاره را؟
Qəzəl 2130Arif nəzərində bu kiçik lanə böyükdür,Nadan nə bilir ki, axı divanə böyükdür!
Qəzəl 2131خورشید ترا از خط شبرنگ وبال استچون سایه قدم پیش نهد وقت زوال است
Qəzəl 2132روشندل و دلبستگی تن چه خیال است؟خورشید و نظربازی روزن چه خیال است؟
Qəzəl 2133جمعیت خاطر ز پریشانی عقل استمعموری این ملک ز ویرانی عقل است
Qəzəl 2134شیرازه جمعیت مستان خط جام استآزاد بود هر که درین حلقه دام است
Qəzəl 2135De görüm, məskən olub Kəbə, ya bütxanə sənə?Ey evi bərbad olan, hardadı bəs xanə sənə?
Qəzəl 2136نقش به مراد دل ما خنده زخم استنامی است عقیقی که پذیرنده زخم است
Qəzəl 2137Gül köynəyini parçalayan, bəlkə, nəsimdir?Vaxtsız gülüşü qönçəyə dəhşətli qənimdir.
Qəzəl 2138طوطی ز سخن صیقل آیینه جان استآن را که سخن سبز کند خضر زمان است
Qəzəl 2139درد تو به دلهای سبکروح گران استتبخال بر آن لب گره رشته جان است
Qəzəl 214Qoy qopardım mən, atım dərd dolu qəlbi sinədən,Kimdi od parçasına sinəsini məskən edən?
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.