Səfəvi dövrü
بتوان به آه کام دل از آسمان گرفتزور کمان به گرمی آتش توان گرفت
Qəzəl 2098دل را ز ما به حسن ادا می توان گرفتزاندک توجهی دل ما می توان گرفت
Qəzəl 2099کام از جهانِ دون به هوس میتوان گرفتاین شهد ریزه را به مگس میتوان گرفت
Qəzəl 210از خسیسان چاره نبود مردم بگزیده رامی شود گاهی به برگ کاه حاجت، دیده را
Qəzəl 2100چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟داغ از میان سوختگان دست من گرفت
Qəzəl 2101Bu könül get-gedə o ləl-ləbin rənginə düşdü, düşdü,Kuzə öz ixtiyarın verdi, meyin çənginə düşdü, düşdü.
Qəzəl 2102از زلف اگر نه حسن تو زنجیر می گرفتاین دل رمیده را به چه تدبیر می گرفت؟
Qəzəl 2103گر در میان هوا چو حبابت نمی گرفتدریا به هیچ و پوچ حسابت نمی گرفت
Qəzəl 2104از نوبهار روی زمین خشک و تر شکفتاین باغ را ببین که چه در یکدگر شکفت
Qəzəl 2105تنها نه اشک راز مرا جسته جسته گفتغماز رنگ هم به زبان شکسته گفت
Qəzəl 2106از حد گذشت وقت سحر آرمیدنتپستان صبح خشک شد از نامکیدنت
Qəzəl 2107ماهی که ز پرتو به جهان شور درانداختپیش رخت از هاله مکرر سپر انداخت
Qəzəl 2108زلف تو کشاکش به رگ جان من انداخترخسار تو اخگر به گریبان من انداخت
Qəzəl 2109زان خانه برانداز که از خانه زین خاستچندان ز جهان گرد برآمد که زمین خاست
Qəzəl 211از هوا گیرد سر دیوانه سنگ خاره رانیست از رطل گران اندیشه ای میخواره را
Qəzəl 2110در چشم غلط بین نبود وضع جهان راستچون جوی بود کج، نرود آب روان راست
Qəzəl 2111جمعیت اسباب، حجاب نظر ماستهر کس که شود رهزن ما، راهبر ماست
Qəzəl 2112مستوری حسن از نظر بوالهوس ماستاین آینه رو پرده نشین از نفس ماست
Qəzəl 2113آیینه خورشید دل بی هوس ماستبیداری آفاق چو صبح از نفس ماست
Qəzəl 2114خمخانه افلاک تهی ساخته ماستدیری است که این میکده پرداخته ماست
Qəzəl 2115تمکین خرام تو ز بسیاری دلهاستاین سیل، بلنگر ز گرانباری دلهاست
Qəzəl 2116چشم تو عجب نیست اگر مست و خراب استکز روی عرقناک تو در عالم آب است
Qəzəl 2117بر هر که نظر می فکنم مست و خراب استبیداری این طایفه خمیازه خواب است
Qəzəl 2118در عالم فانی که بقا پا به رکاب استگر زندگی خضر بود نقش بر آب است
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.