Səfəvi dövrü
ساقی ز ما شراب نخواهد دریغ داشتدریا ز تشنه آب نخواهد دریغ داشت
Qəzəl 2076هر کس ز تیغ غمزه او سر دریغ داشتجام سفالی از لب کوثر دریغ داشت
Qəzəl 2077گل بس که شرم ازان رخ پر خط و خال داشتآیینه در کف از عرق انفعال داشت
Qəzəl 2078دل کار خود به دامن پاک دعا گذاشتاغیار را به باطن مهر و وفا گذاشت
Qəzəl 2079روزی که عشق داغ مرا بر جگر گذاشتاز شرم، لاله پای به کوه و کمر گذاشت
Qəzəl 208کرد بی تابی فزون زنگ دل غم دیده راپایکوبی آب شد این سبزه خوابیده را
Qəzəl 2080بار غم از دلم می گلرنگ بر نداشتاین سیل هرگز از ره من سنگ برنداشت
Qəzəl 2081آسان نمی توان به سراپای ما گذشتنتوان به بال موج ز دریای ما گذشت
Qəzəl 2082امشب خیال زلف تو از چشم تر گذشتاین رشته با هزار گره زین گهر گذشت
Qəzəl 2083کارم شب وصال به پاس نظر گذشتفصل بهار من به ته بال و پر گذشت
Qəzəl 2084سر جوش عمر من به هوا و هوس گذشتته جرعه اش به آه و فغان (چون) جرس گذشت
Qəzəl 2085روزی که حرف عشق مرا بر زبان گذشتچون خامه مد زخم من از استخوان گذشت
Qəzəl 2086تا از عقیق او به بدخشان سخن گذشتاز سنگ، لعل چون عرق از پیرهن گذشت
Qəzəl 2087از داغ، روشنی جگر پاره پاره یافتجان این زمین سوخته از یک شراره یافت
Qəzəl 2088یک تن دل شکسته ز اهل وفا نیافتصد حرف آشنا زد و یک آشنا نیافت
Qəzəl 2089از خطِّ دلْ سیه، ز رخش آب و تاب رفتمظلوم ظالمی که به پای حساب رفت
Qəzəl 209از غبار خط فزون شد روشنایی دیده راتوتیای چشم باشد خاک، طوفان دیده را
Qəzəl 2090از خط حلاوت لب جانان به گرد رفتاز جوش مور این شکرستان به گرد رفت
Qəzəl 2091صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفتخوش موسمی ز کیسه لیل و نهار رفت
Qəzəl 2092هر عاشق از رهی به حریم وصال رفتمجنون پی سیاهی چشم غزال رفت
Qəzəl 2093نتوان به دستگیری اخوان ز راه رفتیوسف به ریسمان برادر به چاه رفت
Qəzəl 2094هر زنده دل که جا به مقام رضا گرفتاز تیغ، فیض سایه بال هما گرفت
Qəzəl 2095چشمی که از غبار خطش توتیا گرفتاز اشک خویش دامن آب بقا گرفت
Qəzəl 2096دل راه اشک گرم به مژگان تر گرفتافسوس کاین گره سر راه گهر گرفت
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.