Qəzəl 5566

ز جوش سینه حرف آفرین میخانه خویشمز معنیهای رنگین باده پیمانه خویشم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5567

غبار آلود عصیان بس که شد جان هوسناکمسرشک شمع گردد مهره گل بر سر خاکم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5568

نیم خارج درین بستانسرا هر چند غمناکماگر هم خنده گل نیستم هم گریه تاکم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5569

دل آسوده ای داری مپرس از صبر و آراممنگین را در فلاخن می نهد بیتابی نامم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 557

گریه از دل نبرد کلفت روحانی راعرق شرم نشوید خط پیشانی را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5570

نه از جام دگر هر دم درین میخانه سرگرممکه چون خورشید تابان من به یک پیمانه سرگرمم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5571

نه امروز ست سودای جنون را ریشه درجانمبه چوب گل ادب کردی معلم در دبستانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5572

اگر آرد برون آن دلستان سراز گریبانمبرآرد صد بهشت جاویدان سر از گریبانم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5573

کجا مایل به هر دل گردد ابرویی که من دانم؟که سر می‌پیچد از یوسف ترازویی که من دانم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5574

ز رخسار که گل را در جگر خارست می دانمنسیم صبح از بوی که بیمارست می دانم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5575

ترا از خواندن مکتوب من تنگ است می دانمجواب نامه ناخوانده ام جنگ است می دانم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5576

شکوه حسن را از دورباش ناز می دانمعیار عشق را از لرزش آواز می دانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5577

خط شبرنگ را خوشتر ز زلف و خال می دانممن این تقویم پارین را به از امسال می دانم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5578

سیه مست جنونم وادی و منزل نمی دانمکنار دشت را از دامن محمل نمی دانم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5579

ز خود دور آن پری‌رو را نمی‌دانم نمی‌دانمجدا ز بحر این جو را نمی‌دانم نمی‌دانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 558

Şad elə laləyanaq, zülfü pərişanları sən,Nura qərq eylə ürəkdən o şəbistanları sən.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5580

چو بیدردان به روی سبزه غلطیدن نمی دانماگر گل از گریبانم دمد چیدن نمی دانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5581

بیا در جلوه ای سرو روان تا جان برافشانمبیفشان زلف کافر کیش تا ایمان برافشانم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5582

ز پستی بر فلک از پاکی گوهر شود شبنمز چشم پاک با خورشید هم بستر شود شبنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5583

قضا روزی که کرد از چار عنصر خشت بالینمغبارآلود شد آیینه چشم جهانبینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5584

گر آن خورشید رو را همسفر خویشتن بینمز زلف شام غربت چهره صبح وطن بینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5585

فروغ مهر در پیشانی دیوار می‌بینمصفای طلعت آیینه از زنگار می‌بینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5586

تمتع با کمال قرب از آن رعنا نمی‌بینمکه زیر پا نبیند یار و من بالا نمی‌بینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5587

ز ناکامی گل از همصحبتان یار می چینمگلی کز یار باید چیدن از اغیار می چینم

Saib TəbriziQəzəl3 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.