Səfəvi dövrü
از سری کوی تو آهنگ جدایی دارمبوسه ای توشه راه از تو گدایی دارم
Qəzəl 5632کرده ام نذر که از دست سبو نگذارمجانب باده گلرنگ فرو نگذارم
Qəzəl 5633چند در خاک وطن غنچه بود بال و پرم؟در سر افتاده چو خورشید هوای سفرم
Qəzəl 5634چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟چند از تشنه لبی سنگ در آب اندازم؟
Qəzəl 5635تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟من که افتادنی ام چند زجا برخیزم؟
Qəzəl 5636جذبه ای کو که ز خود دست فشان برخیزم؟از جهان بی دل و چشم نگران برخیزم
Qəzəl 5637چند در دایره مردم عاقل باشم؟تخته مشق صد اندیشه باطل باشم
Qəzəl 5638من که از داغ جنون ساغر سرشار کشمخاک بر فرقم اگر منت دستار کشم
Qəzəl 5639منم آن سیل که دریا نکند خاموشمکوه را کشتی طوفان زده سازد جوشم
Qəzəl 564هست چون تاک پر از باده رگ و ریشه ماپیش خم گردن خود کج نکند شیشه ما
Qəzəl 5640تاخت از سینه به مژگان دل بازیگوشمگشت بال و پر طوفان دل بازیگوشم
Qəzəl 5641بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالمسایه خود را به زمین می کشد از دنبالم
Qəzəl 5642گوش ناز تو به فریاد حزین می مالمتا جبین هوس خود به زمین می مالم
Qəzəl 5643شوق کرده است ز بس گرم سفر چون قلممنقش پا، سوخته آید به نظر چون قلمم
Qəzəl 5644چشم بیمار بلایی است که من می دانمزیر این درد دوایی است که من می دانم
Qəzəl 5645کیستم من که ز فرمان تو سرگردانم؟آب در دیده به صد خون جگر گردانم
Qəzəl 5646هردم از شوق عدم ناله و فریاد زنمنه حبابم که گره بیهده بر باد زنم
Qəzəl 5647من نه آنم که چو گلچین در گلزار زنمدست در دامن معشوق خس و خار زنم
Qəzəl 5648چه شکایت ز تو ای خانه برانداز کنمهر چند انجام ندارد ز چه آغاز کنم؟
Qəzəl 5649حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟به زبانی که ندارم چه سخن عرض کنم؟
Qəzəl 565آب حیوان زند آب در میخانه مامی گزد خضر لب از حسرت پیمانه ما
Qəzəl 5650گوشه ای کو که دل از فکر سفر جمع کنم؟پا به دامان صدف همچو گهر جمع کنم
Qəzəl 5651چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟این زر قلب چه باشد که به کار تو کنم؟
Qəzəl 5652من که از شرم گذارم چو خیال تو کنمچه خیال است تمنای وصال تو کنم؟
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.