Səfəvi dövrü
چو شانه مهر به لب با دو صد زبان زده امکه دست در کمر زلف دلستان زده ام
Qəzəl 5698سبک به چشم تو از شیوه وفا شدهامسزای من که به بیگانه آشنا شدهام
Qəzəl 5699برون نیامده از برگ بی ثمر شده امخبر نیافته از خویش بیخبر شده ام
Qəzəl 570چرخ پر گوهر شب تاب شد از گریه ماماه در هاله گرداب شد از گریه ما
Qəzəl 5700چو بید اگر چه درین باغ بی بر آمده امبه عذر بی ثمری سایه گستر آمده ام
Qəzəl 5701به توبه راهنمون گشت باده نابمکمند دولت بیدار شد رگ خوابم
Qəzəl 5702ز بیغمی نه ز مطرب ترانه می طلبمبرای گریه چو طفلان بهانه می طلبم
Qəzəl 5703ادب گذشته بر روی یکدیگر دستموگرنه همچو صدف نیست بی گهر دستم
Qəzəl 5704مرا که هست به دل کوه آهن از مردمسبک چگونه توانم گذشتن از مردم
Qəzəl 5705ز سادگی است تمنای سود ازین مردمکه شد به خاک برابر وجود ازین مردم
Qəzəl 5706منم که از جگر لاله داغ می دزدمفروغ از گهر شب چراغ می دزدم
Qəzəl 5707ز فکر پوچ درین شوره زار بی حاصلعنان گسسته تر از موجه سیراب شدم
Qəzəl 5708ز ناروایی خود این چنین که خوار شدمبه حیرتم که چسان خرج روزگار شدم
Qəzəl 5709اگر دو روز درین تیره خاکدان ماندمگمان مبر که ز پرواز لامکان ماندم
Qəzəl 571از بساط فلک آن سوی بود بازی ماشش جهت کیست به ششدر فکند بازی ما؟
Qəzəl 5710به حرف تلخ ز لبهای یار خرسندمچو طوطیان نبود چشم بر شکر خندم
Qəzəl 5711جمال یوسف ازین تیره خاکدان دیدمعبیر پیرهن از گرد کاروان دیدم
Qəzəl 5712ز ابر تربیت روزگار نومیدمچو تخم سوخته از نوبهار نومیدم
Qəzəl 5713به جرم این که متاع هنر بود بارمیکی ز گرد کسادی خوران بازارم
Qəzəl 5714گمان مبر که بغیر از تو آشنا دارمبجز تو ره به کجا می برم که را دارم
Qəzəl 5715به حرف و صوف ز لب مهر از چه بردارمکه پیش تیغ حوادث همین سپر دارم
Qəzəl 5716ز سر کلاه نمد را چگونه بردارمکه زیر تیغ حوادث همین سپر دارم
Qəzəl 5717ز جوش عشق تو میخانه در بغل دارمبهشتی از دل دیوانه در بغل دارم
Qəzəl 5718ز خال روز سیاهی که داشتم دارمز زلف رشته آهی که داشتم دارم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.