Səfəvi dövrü
چشمی به گریه تر نشد از دود آتشمیارب چه بود مصلحت از بود آتشم؟
Qəzəl 5807از شرم عشق بود مرا در نقاب چشمشد زان رخ گشاده مرا بی حجاب چشم
Qəzəl 5808از گوهر سرشک بود آب و تاب چشمچشمی که خشک شد نبود در حساب چشم
Qəzəl 5809از گریه شبانه فزاید جلای چشمباشد ز اشک گرم چراغ سرای چشم
Qəzəl 581عیار حسن ز صاحب نظر شود پیداکه قیمت گهر از دیده ور شود پیدا
Qəzəl 5810از زلف او چگونه دل ناتوان کشم؟در دست دیگری است عنانم چسان کشم؟
Qəzəl 5811آن بختم از کجاست سخن زان دهن کشم؟این بس که گاهی از قلم او سخن کشم
Qəzəl 5812از روی نرم سرزنش خار می کشمچون گل ز حسن خلق خود آزار می کشم
Qəzəl 5813اول سری به رخنه دیوار می کشمدیگر به آشیانه خود خار می کشم
Qəzəl 5814تیغ برهنه را به بغل تنگ می کشمچون ساغری ز باده گلرنگ می کشم
Qəzəl 5815از فکر خلق عشق خدا کرد فارغماین درد از هزار دوا کرد فارغم
Qəzəl 5816سرگرم عشقم از غم دستار فارغماز کفر و دین و سبحه و زنار فارغم
Qəzəl 5817دل را ز جوش گریه نگردید تاب کمزور شراب عشق نگردد ز آب کم
Qəzəl 5818از موج اشک، کام نهنگ است مسکنموز برق آه، دیده شیرست روزنم
Qəzəl 5819چون نیست پای آن که ز عالم بدر زنمدستی به دل گذارم و دستی به سر زنم
Qəzəl 582Görəsən, dünyada bir qəlbi şad olan tapılar?Yer şoranlıqsa əgər, orda gülüstan tapılar?
Qəzəl 5820کو ناخنی که رخنه به داغ جگر کنم؟این خون گرم را هدف نیشتر کنم
Qəzəl 5821چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟روشندلی کجاست به جان گفتگو کنم؟
Qəzəl 5822آغاز خط مفارقت از یار میکنمدر نوبهار پشت به گلزار میکنم
Qəzəl 5823روزی که چشم بر رخ او باز می کنمبرخود زیاده از همه کس ناز می کنم
Qəzəl 5824دل را جلا به دیده نمناک می کنمآیینه را به دامن تر پاک می کنم
Qəzəl 5825لب چون صدف به آب گهر تر نمیکنمگوهر به آبروی برابر نمیکنم
Qəzəl 5826نزدیک من میا که ز خود دور می شوموز بیخودی ز وصل تو مهجور می شوم
Qəzəl 5827نتوان گرفت روزی هم از دهان هممرغان نمی کنند غلط آشیان هم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.