Qəzəl 5871

ما خنده را به مردم بیغم گذاشتیمگل را به شوخ چشمی شبنم گذاشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5872

ما کار دل به آن خم ابرو گذاشتیمسر چون کمان حلقه به زانو گذاشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5873

هموار از درشتی چرخ دغا شدیمصد شکر رو سفید ازین آسیا شدیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5874

نقش مراد اگر چه نشد دستگیر مابیرون به زور همت ازین ششدر آمدیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5875

ما تازه روی چون صدف از دانه خودیمخرسند از محیط به پیمانه خودیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5876

ما در شکست گوهر یکدانه خودیمسنگ ملامت دل دیوانه خودیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5877

با هر که شکوه از دل افگار می بریممجروح را به سیر نمکزار می بریم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5878

در کوی جان به قطع مراحل نمی‌رسیمتا گرد جسم هست به منزل نمی‌رسیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5879

گاهی در آب دیده و گاهی در آتشیمدرمانده متابعت نفس سرکشیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 588

Yaxamı vermədisə eşq gözəllər əlinə,Məni ovsunlayaraq axırı saldı felinə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5880

ما همچو خار سلسله جنبان آتشیمسنگ فسان تیزی مژگان آتشیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5881

تا کی به ذوق نشأه می دردسر کشیم؟تلخی ز بحر چند برای گهر کشیم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5882

ما زهر را به جبهه بگشاده چون کشیم؟خمیازه را به چاشنی باده چون کشیم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5883

ما درد را به ذوق می ناب می کشیماز آه سرد منت مهتاب می کشیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5884

ما تلخی جهان به رخ تازه می کشیماین زهر را زیاده ز اندازه می کشیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5885

با شوخ دیدگان هوس آشنا نیمچون عقده حباب اسیر هوا نیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5886

آیینه خانه ایم و دم از نور می زنیمشمشیر برق بر جگر مور می زنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5887

چون صبح خنده با جگر چاک می زنیمدر موج خیز خون نفس پاک می زنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5888

خیزید تا ز عالم صورت سفر کنیمتا روشن است راه خرابات سر کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5889

در شهر اگر ملول نگردیم چون کنیم؟دامان دشت نیست که مشق جنون کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 589

مبین ز موج تهیدست خوار دریا راکه روی کار بود پشت کار دریا را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5890

آن همت از کجاست که منزل یکی کنیمبا آن یگانه دو جهان دل یکی کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5891

از خویش می رویم و ترا یاد می کنیمدر کوه قاف صید پریزاد می کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5892

ما روی دل به هر کس و ناکس نمی کنیمچون شعله التفات به هر خس نمی کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.