Səfəvi dövrü
در عین وصل داغ جدایی چو لاله امخالی و پر ز ماه چو آغوش هاله ام
Qəzəl 5785رنگین شده است بس که ز خونین ترانهاممرغان غلط کنند به گل آشیانهام
Qəzəl 5786تا شد به داغ عشق هم آغوش سینه امصحرای محشری است سیه پوش سینه ام
Qəzəl 5787هرگز نشد به حرف غرض آشنا لبمآسوده است از دل بی مدعا لبم
Qəzəl 5788هر چند از گهر صدف آسا لبالبمنتوان به تیغ ساختن از هم جدا لبم
Qəzəl 5789امشب که داغ بر دل افگار سوختمگویا چراغ بر سر بیمار سوختم
Qəzəl 579به تیغ کج نشود راست هیچ کار اینجادل دو نیم کند کار ذوالفقار اینجا
Qəzəl 5790دلتنگ از ملامت اغیار نیستمچون گل ، گرفته در بغل خار نیستم
Qəzəl 5791تا همچو لعل، رنگ به رخسار داشتمخون در دل از شکست خریدار داشتم
Qəzəl 5792با هرکه روی حرف به جز یار داشتمآیینه پیش صورت دیوار داشتم
Qəzəl 5793از دست رفت دامن یاری که داشتمسیماب شد شکیب و قراری که داشتم
Qəzəl 5794چون زلف دست بر کمر یار یافتمسر رشته نزاکت ز نار یافتم
Qəzəl 5795چشم دلم ستاره فشان بود صبحدمهر گوشه بحر فیض روان بود صبحدم
Qəzəl 5796امشب به آه سرد ره خواب میزدمدر کوی یار، سیر چو مهتاب میزدم
Qəzəl 5797از خاکیان ز صافی طینت جدا شدماز دست روزگار برون چون دعا شدم
Qəzəl 5798با صد زبان چو غنچه گل بی زبان شدمتا پرده دار خرده راز نهان شدم
Qəzəl 5799بی خواست بس که بار دل گلستان شدمبی اعتبار در نظر باغبان شدم
Qəzəl 580خوش آن که از دو جهان گشت بی نیاز اینجاگرفت دامن آن یار دلنواز اینجا
Qəzəl 5800عمری چو گرد در قدم کاروان شدمتا همچو ناله با جرسی همزبان شدم
Qəzəl 5801موی میان نبود که من همچو مو شدمبیرنگ بود حسن که یکرنگ او شدم
Qəzəl 5802خط تو ریشه در رگ جان می دواندمخال تو تخم مهر به دل می فشاندم
Qəzəl 5803با درد خشک ساخته ام، از دوا ترمچشم غبار دیده ام، از توتیا ترم
Qəzəl 5804تا چند خون زرشک تماشاییان خورم؟دل جای دانه چند درین گلستان خورم؟
Qəzəl 5805همت بلند نام شد از طبع سرکشمگوگرد احمر خس و خارست آتشم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.