Qəzəl 5784

در عین وصل داغ جدایی چو لاله امخالی و پر ز ماه چو آغوش هاله ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5785

رنگین شده است بس که ز خونین ترانه‌اممرغان غلط کنند به گل آشیانه‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5786

تا شد به داغ عشق هم آغوش سینه امصحرای محشری است سیه پوش سینه ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5787

هرگز نشد به حرف غرض آشنا لبمآسوده است از دل بی مدعا لبم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5788

هر چند از گهر صدف آسا لبالبمنتوان به تیغ ساختن از هم جدا لبم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5789

امشب که داغ بر دل افگار سوختمگویا چراغ بر سر بیمار سوختم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 579

به تیغ کج نشود راست هیچ کار اینجادل دو نیم کند کار ذوالفقار اینجا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5790

دلتنگ از ملامت اغیار نیستمچون گل ، گرفته در بغل خار نیستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5791

تا همچو لعل، رنگ به رخسار داشتمخون در دل از شکست خریدار داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5792

با هرکه روی حرف به جز یار داشتمآیینه پیش صورت دیوار داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5793

از دست رفت دامن یاری که داشتمسیماب شد شکیب و قراری که داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5794

چون زلف دست بر کمر یار یافتمسر رشته نزاکت ز نار یافتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5795

چشم دلم ستاره فشان بود صبحدمهر گوشه بحر فیض روان بود صبحدم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5796

امشب به آه سرد ره خواب می‌زدمدر کوی یار، سیر چو مهتاب می‌زدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5797

از خاکیان ز صافی طینت جدا شدماز دست روزگار برون چون دعا شدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5798

با صد زبان چو غنچه گل بی زبان شدمتا پرده دار خرده راز نهان شدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5799

بی خواست بس که بار دل گلستان شدمبی اعتبار در نظر باغبان شدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 580

خوش آن که از دو جهان گشت بی نیاز اینجاگرفت دامن آن یار دلنواز اینجا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5800

عمری چو گرد در قدم کاروان شدمتا همچو ناله با جرسی همزبان شدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5801

موی میان نبود که من همچو مو شدمبیرنگ بود حسن که یکرنگ او شدم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5802

خط تو ریشه در رگ جان می دواندمخال تو تخم مهر به دل می فشاندم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5803

با درد خشک ساخته ام، از دوا ترمچشم غبار دیده ام، از توتیا ترم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5804

تا چند خون زرشک تماشاییان خورم؟دل جای دانه چند درین گلستان خورم؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5805

همت بلند نام شد از طبع سرکشمگوگرد احمر خس و خارست آتشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.