Qəzəl 585

چه نسبت است به گردنکشی مدارا را؟قدح خراج به گردن نهاد مینا را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5850

ما خیر باد لذت پرواز کرده ایمتعویذ بال چنگل شهباز کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5851

ما پرده های گوش خود از هوش کرده ایمپندی که داده اند به ما گوش کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5852

ما رنگ گل ز بوی گل ادراک کرده ایمسیر بهار در خس و خاشاک کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5853

ما نقل باده را ز لب جام کرده ایمعادت به تلخکامی از ایام کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5854

چندین کتاب در گرو باده کرده ایمتا از غبار، صفحه دل ساده کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5855

از آه دام موج به دریا فکنده ایماز اشک تخم لاله به صحرا فکنده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5856

ما در محیط حادثه لنگر فکنده ایمدر آب تیغ، دام چو جوهر فکنده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5857

ما گل به دست خود ز نهالی نچیده‌ایمدر دست دیگران گلی از دور دیده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5858

ما همچو آفتاب به هرجا رسیده‌ایمهر کوچه‌ای که هست به عالم دویده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5859

ما پرده از حقیقت عالم کشیده‌ایمدر غورگی به نشئه این می رسیده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 586

کجا نظر به گل و یاسمن بود ما را؟که خارخار، گل پیرهن بود ما را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5860

مادام را ز دانه صیاد دیده ایمدر صلب بیضه جوهر فولاد دیده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5861

ما رخت خود به گوشه عزلت کشیده ایمدست از پیاله، پای ز صحبت کشیده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5862

ما هر کجا که تیغ زبان برکشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5863

در محفلی که تیغ زبان بر کشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5864

ما همچو غنچه سر به گریبان کشیده ایمگوی مراد در خم چوگان کشیده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5865

تا واله نظاره آن ماهپاره ایماز خود پیاده ایم و به گردون سواره ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5866

ما گرچه در بلندی فطرت یگانه‌ایمصد پله خاکسارتر از آستانه‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5867

داغی ز عشق بر دل فرزانه سوختیمقندیل کعبه را به صنمخانه سوختیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5868

ما اختیار خویش به صهبا گذاشتیمسر بر خط پیاله چو مینا گذاشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5869

چون غنچه دست بر دل شیدا گذاشتیمگل را به باغبان خنک وا گذاشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 587

به شاهراه توکل بود سفر ما رایکی است توشه و زنار بر کمر ما را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5870

ما داغ توبه بر دل ساغر گذاشتیمدور طرب به نشأه دیگر گذاشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.