Qəzəl 5959

در سخن بر نیاید آوازمنیست اندیشه ای ز غمازم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 596

اگر به بندگی ارشاد می کنیم ترااشاره ای است که آزاد می کنیم ترا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5960

ما خراباتی و نظر بازیمکاسه آشام و کیسه پردازیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5961

چه عجب اگر نسوزد دل کس به آه سردمنرسیده ام به دردی که کسی رسد به دردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5962

همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغمکه چرا روشن ازان چهره نگردید چراغم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5963

تحفه طور شراری داریمنذر آیینه غباری داریم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5964

بده می که بر قلب گردون زنیم!ازین شیشه چون رنگ بیرون زنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5965

از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدانیک تن از آیندگان نگرفت جای رفتگان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5966

خضر اینجا خاک می لیسد ز شرم ناکسیمن کیم تا تیغ او گردد به خونم ترزبان؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5967

سالکان را کی دل از اسباب می گردد گران؟خار و خس کی بر دل سیلاب می گردد گران؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5968

از نگاه خیره چشم یار می گردد گراناز عیادت دایم این بیمار می گردد گران

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5969

دیدن بی حاصلان بر آسمان باشد گراننخل های بی ثمر بر باغبان باشد گران

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 597

خمار می نکند زرد ارغوان تراخزان نسیم بهارست گلستان ترا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5970

بر سر آشفتگان دستار می باشد گرانکف بر این سیل سبکرفتار می باشد گران

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5971

می کند گل زردرویی از شراب دیگراندردسر می گردد افزون از گلاب دیگران

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5972

شاخ چون دست کریمان شد زرافشان از خزاندر زر خالص زمین گردید پنهان از خزان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5973

خاک را دامان پر زر می کند فصل خزانبادها را کیمیاگر می کند فصل خزان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5974

بر سر بالین بی دردان گل احمر فشانعاشقان را سوزن الماس در بستر فشان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5975

ای فدای چشم مخمور تو خواب عاشقانوی بلاگردان زلفت پیچ و تاب عاشقان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5976

باده گلگون نمی آید به کار عاشقاناز لب میگون خود بشکن خمار عاشقان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5977

ساده است از نقش انجم آسمان عاشقاناین نشان از بی نشان دارد روان عاشقان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5978

از رخش خواهند جای بوسه نافهمیدگاندر حرم محراب می جویند این نادیدگان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5979

فارغند از قید چرخ نیلگون دیوانگانرفته اند از حلقه ماتم برون دیوانگان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 598

مکن ز ساده دلی خرج چشم بد خود رانگاه دار چو آیینه در نمد خود را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.