Səfəvi dövrü
در سخن بر نیاید آوازمنیست اندیشه ای ز غمازم
Qəzəl 596اگر به بندگی ارشاد می کنیم ترااشاره ای است که آزاد می کنیم ترا
Qəzəl 5960ما خراباتی و نظر بازیمکاسه آشام و کیسه پردازیم
Qəzəl 5961چه عجب اگر نسوزد دل کس به آه سردمنرسیده ام به دردی که کسی رسد به دردم
Qəzəl 5962همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغمکه چرا روشن ازان چهره نگردید چراغم
Qəzəl 5963تحفه طور شراری داریمنذر آیینه غباری داریم
Qəzəl 5964بده می که بر قلب گردون زنیم!ازین شیشه چون رنگ بیرون زنیم
Qəzəl 5965از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدانیک تن از آیندگان نگرفت جای رفتگان
Qəzəl 5966خضر اینجا خاک می لیسد ز شرم ناکسیمن کیم تا تیغ او گردد به خونم ترزبان؟
Qəzəl 5967سالکان را کی دل از اسباب می گردد گران؟خار و خس کی بر دل سیلاب می گردد گران؟
Qəzəl 5968از نگاه خیره چشم یار می گردد گراناز عیادت دایم این بیمار می گردد گران
Qəzəl 5969دیدن بی حاصلان بر آسمان باشد گراننخل های بی ثمر بر باغبان باشد گران
Qəzəl 597خمار می نکند زرد ارغوان تراخزان نسیم بهارست گلستان ترا
Qəzəl 5970بر سر آشفتگان دستار می باشد گرانکف بر این سیل سبکرفتار می باشد گران
Qəzəl 5971می کند گل زردرویی از شراب دیگراندردسر می گردد افزون از گلاب دیگران
Qəzəl 5972شاخ چون دست کریمان شد زرافشان از خزاندر زر خالص زمین گردید پنهان از خزان
Qəzəl 5973خاک را دامان پر زر می کند فصل خزانبادها را کیمیاگر می کند فصل خزان
Qəzəl 5974بر سر بالین بی دردان گل احمر فشانعاشقان را سوزن الماس در بستر فشان
Qəzəl 5975ای فدای چشم مخمور تو خواب عاشقانوی بلاگردان زلفت پیچ و تاب عاشقان
Qəzəl 5976باده گلگون نمی آید به کار عاشقاناز لب میگون خود بشکن خمار عاشقان
Qəzəl 5977ساده است از نقش انجم آسمان عاشقاناین نشان از بی نشان دارد روان عاشقان
Qəzəl 5978از رخش خواهند جای بوسه نافهمیدگاندر حرم محراب می جویند این نادیدگان
Qəzəl 5979فارغند از قید چرخ نیلگون دیوانگانرفته اند از حلقه ماتم برون دیوانگان
Qəzəl 598مکن ز ساده دلی خرج چشم بد خود رانگاه دار چو آیینه در نمد خود را
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.