Səfəvi dövrü
نیست آسان خون نعمتهای الوان ریختنبرگریزان مکافات است دندان ریختن
Qəzəl 6003بر سبکروحان گران نبود بپا برخاستنبر گرانجانان بود مشکل ز جا برخاستن
Qəzəl 6004چون صدف تا چند پیش ابر دست افراشتن؟اشک حسرت را فرو خوردن، گهر پنداشتن
Qəzəl 6005نیست معشوقی همین زلف چلیپا داشتندردسر بسیار دارد پاس دلها داشتن
Qəzəl 6006پیش اهل دل ادب منظور باید داشتنبا کمال قرب خود را دور باید داشتن
Qəzəl 6007پیچ و تاب عشق را نتوان ز جان برداشتننیست ممکن موج از آب روان برداشتن
Qəzəl 6008راز را در سینه دشوارست پنهان داشتنورنه آسان است اخگر در گریبان داشتن
Qəzəl 6009کار هر بی ظرف نبود عشق پنهان داشتنسهل کاری نیست اخگر در گریبان داشتن
Qəzəl 601شکیب نیست ز معشوق، عشق سرکش راکه سوختن نبود اشتهای آتش را
Qəzəl 6010اندکی کوتاه کن زلف بلند خویشتنتا مبادا ناگه افتی در کمند خویشتن
Qəzəl 6011موج دریا را نباشد اختیار خویشتندست بردار از عنان گیر و دار خویشتن
Qəzəl 6012به که غافل باشد آن سرو روان از خویشتنورنه خواهد گشت از غیرت نهان از خویشتن
Qəzəl 6013چند چون طاوس باشی محو بال خویشتن؟زیر پای خود نبینی از جمال خویشتن
Qəzəl 6014آدمی را نیست خصمی چون جمال خویشتنحلقه فتراک طاوس است بال خویشتن
Qəzəl 6015تندخویان می زنند آتش به جان خویشتنمی خورد دل شمع دایم از زبان خویشتن
Qəzəl 6016برده ام تا از سر کویت نشان خویشتنهم به جان تو که بیزارم ز جان خویشتن
Qəzəl 6017هیچ همدردی نمی یابم سزای خویشتنمی نهم چون بید مجنون سر به پای خویشتن
Qəzəl 6018عشق در بند گران است از وفای خویشتنبید مجنون است خود زنجیر پای خویشتن
Qəzəl 6019پیش هر تلخی نریزم آبروی خویشتنمی خورم قند از شکست آرزوی خویشتن
Qəzəl 602ز آه سرد چه پرواست حسن سرکش را؟نسیم، بال و پر سرکشی است آتش را
Qəzəl 6020حق گوهر چیست، آب و رنگ گوهر یافتننیست تحسینی سخن را بهتر از دریافتن
Qəzəl 6021در محبت راز سر پوشیده نتوان یافتندر قیامت نامه پیچیده نتوان یافتن
Qəzəl 6022سر به زانوماندگان را طاق می گردد سخنچون مه نو شهره آفاق می گردد سخن
Qəzəl 6023در لب جان پرور جانان نمی ماند سخندر حجاب غیب هم پنهان نمی ماند سخن
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.