Qəzəl 6046

مرد غوغا نیستی سرور نمی باید شدنتاب دردسر نداری سر نمی باید شدن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6047

از سرانجام سفر غافل نمی باید شدندل نهاد عمر مستعجل نمی باید شدن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6048

چون توان قانع به پیغام از لب دلبر شدن؟با دهان خشک نتوان از لب کوثر شدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6049

چند سرگردان درین دریای بی لنگر شدن؟چون حباب از پرده ای در پرده دیگر شدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 605

گذاشتیم به اغیار زلف پر خم رابه دست دیو سپردیم خاتم جم را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6050

گر تو ای سرو روان خواهی هم آغوشم شدناز مروت نیست اول رهزن هوشم شدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6051

عمر اگر باشد ز قید تن رها خواهم شدنبی گره چون موجه آب بقا خواهم شدن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6052

با هوسناکان چنین گر آشنا خواهی شدنبی مروت، بی حقیقت، بی وفا خواهی شدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6053

زندگی بخشا! روان چند کس خواهی شدن؟کشته بسیارست، جان چند کس خواهی شدن؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6054

چند با من سرکش ای سرو روان خواهی شدن؟چند بار از بی بری بر باغبان خواهی شدن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6055

بی کشش نتوان برون از قید دنیا آمدنبی رسن از چاه هیهات است بالا آمدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6056

غنچه سان مهر خموشی بر لب گفتار زنیا چو لب وا کردی از هم غوطه ها در خار زن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6057

آب را بر باد ده، در چشم آتش خاک زنفرد شو چون مهر تابان خیمه بر افلاک زن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6058

از خموشی مشت خاک بر دهان قال زنتا قیامت خیمه در دارالامان حال زن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6059

نیستی کوه گران، بر سیر پشت پا مزندامن خود را گره بر دامن صحرا مزن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 606

مکن به غنچه گره نوبهار عالم راتبسمی کن و بگشای کار عالم را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6060

با توانایی به اهل فقر استغنا مزنعاجزان را دستگیری کن، به دولت پا مزن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6061

حلقه بر هر در چو خورشید سبک لنگر مزنتا در دل می توان زد حلقه بر هر در مزن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6062

چرخ را خاکستری از برق سودا کرد حسننقطه خاک سیه را چون سویدا کرد حسن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6063

می گدازد شیشه دل را می رنگین حسندل ز ساغر می برد صهبای دل شیرین حسن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6064

گرد غم فرش است دایم در غم‌آباد وطندر غریبی نیست مکروهی به جز یاد وطن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6065

چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کناین بنای سست پی را آهنین بنیاد کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6066

روز چون روشن شود زان روی انور یاد کنشب چو گردد تیره زان زلف معنبر یاد کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6067

با کمند زلف تسخیر دل افگار کناین کهن اوراق را شیرازه از زنار کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.