Səfəvi dövrü
از هواداران شود دایم مکدر شمع مناز پر پروانه دارد تیغ بر سر شمع من
Qəzəl 6112آه مظلوم است در بالا دوی ادراک مناز زبردستی به ساق عرش پیچد تاک من
Qəzəl 6113بس که دارد گرد کلفت چهره احوال منروی می مالد به خاک آیینه را تمثال من
Qəzəl 6114از گهر گرد یتیمی شست آب چشم منتوتیا شد خاک در عهد سحاب چشم من
Qəzəl 6115سر نمی پیچد ز اشک لاله گون مژگان منپنجه با دریای آتش می زند مرجان من
Qəzəl 6116نیست جز لخت جگر چیزی دگر بر خوان مناز پشیمانی دل خود می خورد مهمان من
Qəzəl 6117با سیه چشمان بود بزم می گلگون منساغر از ناف غزالان می زند مجنون من
Qəzəl 6118گر نخارد ناخن مرغان سر مجنون منکیست پردازد به جسم لاغر مجنون من؟
Qəzəl 6119پیش خونم شعله آتش سپر انداخته استتیغ شاخ زعفران گردد ز رنگ خون من
Qəzəl 612ز عشق، سینه پر داغ گلشنی است مرابه باغ خلد ز هر داغ روزنی است مرا
Qəzəl 6120اهل معنی گرچه خاموشند از تحسین منغوطه در خون می زنند از معنی رنگین من
Qəzəl 6121عشقبازی بود دایم در جهان آیین منچون سمندر بود از آتش بستر و بالین من
Qəzəl 6122می کند در پرده دل سیر دایم آه منتا کسی واقف نگردد از غم جانکاه من
Qəzəl 6123چون زند دامان وحشت بر کمر سودای منخاک ساکن پر برون آرد ز نقش پای من
Qəzəl 6124بس که دارد ناتوانی ریشه در اعضای منسایه همچون دام می پیچد به دست و پای من
Qəzəl 6125بس که شبها چین غم می چیند از ابروی منموج جوهر می زند آیینه زانوی من
Qəzəl 6126می زند از گریه موج خوشدلی ابروی منآب چون شمشیر جوهر می شود در جوی من
Qəzəl 6127آن که ننشیند کنون از ناز در پهلوی منتکیه گاهش بود در مستی سر زانوی من
Qəzəl 6128بر رخ کس نیست رنگ وحدتی در انجمنبه که دارم با دل خود خلوتی در انجمن
Qəzəl 6129کی به سنگ از مغز مجنون می رود سودا برون؟چون برد انجم سیاهی از دل شبها برون؟
Qəzəl 613Bu cahanda heç nəyə, bil, etibarım yox mənim,Çün zəmanəylə döyüşməkçün qərarım yox mənim.
Qəzəl 6130عاصیان را گریه از شرم گناه آرد برونروی نورانی ز زیر ابر ماه آرد برون
Qəzəl 6131ناله را درد از دل افگار می آرد برونزخم ناخن نغمه را از تار می آرد برون
Qəzəl 6132ناله نی از جگرها آه می آرد برونیوسفی در هر نفس از چاه می آرد برون
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.