Qəzəl 5479

گرچه ما راه طلب را پای در گل می رویمپیشتر از برق رفتاران به منزل می رویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 548

گل به صد دیده شبنم نگران است او رالاله از جمله خونین جگران است او را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5480

گر چنین از کف عنان توسن دل می دهیمرفته رفته پشت بردیوار منزل می دهیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5481

حدیث تلخ ناصح کرد بیخود چون می نابمزبان مار شد از مستی غفلت رگ خوابم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5482

ز کوشش حاصلی غیر از غبار دل نمی یابمبه از افتادگی این راه را منزل نمی یابم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5483

نظر تا باز کردم بر رخش بار سفر بستمبه یک نظاره چشم از روی آتش چون شرر بستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5484

ز گیرایی چنان گشته است بی برگ و نوا دستمکه نتواند گرفت افتادگی را از هوا دستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5485

در آن شبها که از یاد تو ساغر بود در دستمز هر ناخن هلال عید دیگر بود در دستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5486

ز شور عشق اگر گل بر سر دستار می بستمسر شوریده منصور را بر دار می بستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5487

Düşmərəm qiymətdən, olmazsa xiridarım yenə,Bir günəştək parlaram, ensəm də torpaq üstünə.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5488

به یاد آتشین رخساره ای در انجمن رفتمبه پای شمع افتادم چو اشک از خویشتن رفتم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5489

به پای خفته دایم حرف از شبگیر می گفتمز آزادی سخن در حلقه زنجیر می گفتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 549

Qəmi başdan aşanın olmaz ölümdən həzəri,Qurumuş bir çəmənə ildırımın yox xətəri.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5490

زبیتابی عنان خواهش دل را چسان پیچمکه من چون تاب می خواهم بر آن موی میان پیچم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5491

اگرچه بی ثمر مانند سرو و بید و شمشادمزسنگ کودکان آسوده از پیوند آزادم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5492

به رغبت نقد جان به یار سیمبر دادمازین سودا پشیمان نیستم چون زر به زر دادم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5493

به ناکامی ز خاک آستانت دردسر بردمدعای طاق ابرویت به محراب دگر بردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5494

غبار هستی خود سرمه چشم فنا کردمکفی خاکستر افسرده در کار صبا کردم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5495

نظر را تا چراغ گوشه محراب خود کردمتماشای فروغ گوهر نایاب خود کردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5496

زغفلت عمر خود را چون قلم صرف سخن کردمندید از برق نی ظلمی که من بر خویشتن کردم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5497

نخوردم نیش خاری تا وداع رنگ و بو کردمز شر ایمن شدم تا خیرباد آرزو کردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5498

Xamlığımdan deyil, atəşdə yanıb dad elərəm,Belə bir nemət üçün dostları da yad elərəm.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5499

اگر بی‌پرده در گلزار افغان ساز می‌کردمزر گل را سپند شعله آواز می‌کردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 550

گر به گلزار بری آن رخ افروخته راگل به بلبل نگذارد جگرسوخته را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.