Qəzəl 5457

روزگاری در رگ جان پیچ و تاب افکنده‌ایمتا ز روی شاهد معنی نقاب افکنده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5458

ما ز روی آتشین او نقاب افکنده‌ایمبار اول ما بر این آتش کباب افکنده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5459

ما دل خود را ز غفلت در گناه افکنده ایمیوسف خود را ز بی چشمی به چاه افکنده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 546

نیست آسودگی از سیر و سفر مجنون راسنگ اطفال شود کوه و کمر مجنون را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5460

ما به چشم کوته اندیشان چنین آسوده ایمورنه در هر کوچه ای پای طلب فرسوده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5461

ما به بوی گل ز قرب گلستان آسوده‌ایماز گزند خار و منع باغبان آسوده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5462

در دل صد پاره عیش جاودان پوشیده ایمنوبهار خویش در برگ خزان پوشیده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5463

ما ز شغل آب و گل آیینه را پرداختیمخانه سازی را به خودسازی مبدل ساختیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5464

ما نفس بر لب به صد رنج و تعب می آوریمپیر می گردیم تا روزی به شب می آوریم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5465

از شکست آرزو قند مکرر می خوریمبر لب خود خاک می مالیم و شکر می خوریم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5466

ما ز حیرت در حریم وصل هجران می کشیمدلو خود خالی برون از چاه کنعان می کشیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5467

ما به دشنام از لب شیرین دلبر قانعیمبا جواب تلخ ما زان تنگ شکر قانعیم

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5468

ما ز اهل عالمیم اما ز عالم فارغیماز غم و شادی و نوروز و محرم فارغیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5469

ما چو صبح از راست گفتاری علم در عالمیممحرم آیینه خورشید از پاس دمیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 547

تندی خوی ضرورست سخن آیین راکه بنوشند به تلخی، می لب شیرین را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5470

گرد باد دامن صحرای بی سامانیمهیچ کس را دل نمی سوزد به سرگردانیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5471

چند چون اخگر نفس در زیر خاکستر زنیمخیز تا از چرخ نیلی خیمه بالاتر زنیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5472

در وصالیم و ز هجران دست بر سر می‌زنیمما به جای نعل وارون حلقه بر در می‌زنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5473

مستیی کو تا ره صحرای محشر سرکنیمشیشه را سرو کنار چشمه کوثر کنیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5474

عشق کو تا همچو گل با خون خود بازی کنیمجمله تن ناخن شویم و سینه پردازی کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5475

ما کجا دست آشنا با مهره گل می‌کنیممشورت چون غنچه با سی پاره دل می‌کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5476

ما پریشان حاصل خود را زمستی می کنیمخرمن خود پاک ما از باد دستی می کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5477

دست اگر کوتاه باشد آرزویی می کنیمزلف مشکین ترا از دور بویی می کنیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5478

دل درون سینه و ما رو به صحرا می رویمکعبه مقصد کجا و ما کجاها می رویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.