Qəzəl 5435

ما ز فیض بیخودی از خودپرستی رسته ایمقطره خود را به دریای بقا پیوسته ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5436

ما رگ جان را به آن زلف پریشان بسته ایمپیچ و تاب زلف او را بر رگ جان بسته ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5437

ما ز بیکاری ز فکر کار فارغ گشته ایماز زیان و سود این بازار فارغ گشته ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5438

در ره باطل ز پا چون نقش پا افتاده‌ایمکعبه مقصد کجا و ما کجا افتاده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5439

ما درین وحشت سرا آتش عنان افتاده ایمعکس خورشیدیم در آب روان افتاده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 544

میزبانی که ز جان سیر کند مهمان راچه ضرورست که آراسته سازد خوان را؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5440

ما چو موج خوش عنان در بحر و بر افتاده ایمنیستیم آتش ولی در خشک و تر افتاده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5441

ما وفاداری به اسباب جهان نسپرده ایملنگر تمکین به این ریگ روان نسپرده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5442

زیر سقف چرخ بیدردانه پا افشرده ایمسیل بی زنهار ما در خانه پا افشرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5443

ما به اکسیر قناعت خاک را زر کرده ایمزهر را بسیار از یک خنده شکر کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5444

رانده درگاه حق را داغ محرومی سزاستما نه از راه بخیلی رد سایل کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5445

ما به روی تلخ صلح از اهل عالم کرده ایمچشم شور خلق را بر خویش زمزم کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5446

عشق را در تنگنای سینه پنهان کرده‌ایمشور محشر را حصاری در نمکدان کرده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5447

ما دماغ خشک را از باده گلشن کرده‌ایمبارها این شمع را از آب روشن کرده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5448

ما ز سر بیرون هوای سیر گردون کرده ایمدست ازین نه خرقه در گهواره بیرون کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5449

چون سبو تا ما ز دست خویش بالین کرده ایمخانه خود از شراب لعل رنگین کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 545

شد ز زنجیر فزون شور جنون مجنون راموج بال و پر رفتار شود جیحون را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5450

چهره از عشق جوانان ارغوانی کرده ایمشوخ چشمی بین که در پیری جوانی کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5451

ما که سطر کهکشان از لوح گردون خوانده ایمدر خط دیوانی زنجیر، عاجز مانده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5452

ما چو سرو از راستی دامن به بار افشانده ایمآستنی چون شاخ گل بر نوبهار افشانده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5453

ما به چشم انجم و افلاک خار افشانده ایمآستین چون شعله بر دود و شرار افشانده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5454

لطف کن مطرب رهی سر کن که بر جا مانده ایماز رفیقان سبک پرواز تنها مانده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5455

گرچه ما سر پیش از جوش ثمر افکنده ایمهمچنان از حس سعی باغبان شرمنده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5456

عشق را در بند جسم از پیچ و تاب افکنده‌ایمخضر را در دام از موج سراب افکنده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.